Map
Photos
Info
Near
All







































Center map to
my position.
Your Position:
Unknown
Περισσότερες Φωτογραφίες
Ανεβάστε φωτογραφίες από
Άγιος Γεώργιος
και μοιραστείτε τις μαζί μας!
Πατήστε εδώ.
Άγιος Γεώργιος
Κατηγορία: Εκκλησία
Νομός: Λασιθίου
Διεύθυνση: Agios Spyridonas
Τηλέφωνο:
Προτείνετε



Βαθμολογήστε: Άγιος Γεώργιος
Μέσος Όρος: --
1
2
3
4
5
Αναφορά ως:
Report

Η γνώμη σας
Αν θέλετε να μας πείτε την άποψη σας γι αυτήν την τοποθεσία, θα σας παρακαλούσαμε να γράψετε ένα σχόλιο.

Σχολιάστε:

Άγιος Γεώργιος




Μέρη κοντινά με Άγιος Γεώργιος


Άγιος Βασίλειος
Άγιος Βασίλειος 3146 hits

Μικρό γραφικό Βυζαντινό εκκλησάκι

Μικρό βυζαντινό λουτρό διαστάσεων 7,60 Χ 3,00 μ., που μετασκευάστηκε σε ναό αφιερωμένο στον Άγιο Βασίλειο. Η ίδρυση και η λειτουργία του λουτρού συνδέονται προφανώς με την επισκοπική βασιλική του παρακείμενου οικισμού της Επάνω Επισκοπής. Το αναστηλωμένο λουτρό αν και δεν έχει τον πλούτο των κεραμοπλαστικών διακοσμήσεων που διατηρούν τα δύο άλλα λουτρά της περιοχής στην Επισκοπή Ιεράπετρας και την Κάτω Επισκοπή, η ανέγερσή του δεν πρέπει να απέχει χρονολογικά από αυτά. 

http://lasithitour.bpis.teicrete.gr/ 

Άγιος Γεώργιος - Τουρτούλοι
Άγιος Γεώργιος - Τουρτούλοι 3122 hits

Χωριό πλούσιο σε βλάστηση με πολλά νερά. Βρίσκεται στο 14ο χιλ. του δρόμου Σητείας - Ιεράπετρας. Η παλιά του ονομασία Τουρτούλοι οφείλεται πιθανόν στην Ενετική οικογένεια Turtullo. Η περιοχή έχει μεγάλο αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Ανακαλύφθηκαν Μινωικά και Γεωμετρικά νεκροταφεία και Μινωική Έπαυλη με 30 δωμάτια πιθανόν διώροφη. Εκεί βρέθηκαν αγγεία διαφόρων τύπων, πήλινος ληνός, κεραμευτικός τροχός, λίθινα εργαλεία κ.α. Υπάρχουν ακόμη δύο σπήλαια. Το «Μικρό Κατωφύγι», χώρος αρχαίας κατοίκησης με μικρή αίθουσα και γαλαρία με πλούσιο διάκοσμο και λεκάνες νερού, και το «Μεγάλο Κατωφύγι» με δύο μεγάλες αίθουσες και μεγάλη λίμνη νερού. Οι Τουρτούλοι επί Τουρκοκρατίας ήταν έδρα του τύραννου Αφεντακάκη που εξόντωσε πολλούς Χριστιανούς. Οι Τουρτούλοι φημίζονται για την εύφορη γη τους, το πράσινο και την ωραία «φλέγα» τους που πρόσφατα διαμορφώθηκε και αναδείχθηκε. Είναι γενέτειρα του παραδοσιακού μουσικού και λαϊκού ξυλογλύπτη Μανόλη Περράκη.

Πολιτιστικός σύλλογος "Οι Τουρτούλοι" 

Φυγέτο Μύλος
Φυγέτο Μύλος 2961 hits

Παλιός νερόμυλος που τα τελευταία χρόνια ήταν ιδιοκτησία της οικογένειας Φυγετάκη και από αυτούς πήρε και το σημερινό όνομα. Πρόκειται για μεσαιωνικό μύλο. Ο Ξανθουδίδης αναφέρει ότι στο πηγάδι του Μύλου του Φυγέτο είδε επιγραφή που έγραφε « Οικοδομήθη ο υδρόμυλος ούτος δι’εξόδου και κόπου Γυεώργη Καρπαθήου του Δοξαρά επί Έτους 6979 μηνί Μαΐω» (1471 από Χριστού γεννήσεως).

Σήμερα το όλο σύμπλεγμα του μύλου είναι ερειπωμένο καλυμμένο από άγρια βλάστηση.

Αγία Κυριακή
Αγία Κυριακή 2849 hits

Αγία Κυριακή 

Στου Φυγέτο το μύλο

 

Παναγία
Παναγία 2639 hits

Πολιούχος του παραπάνω χωριού είναι η «Παναγία» που γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου. Ο ναός άρχισε να ξανακτίζεται μετά το 1916, αφού προηγουμένως είχε καταστραφεί από τους Τούρκους. Σύμφωνα με την παράδοση η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας για να προφυλαχτεί από την οργή των Οθωμανών, μεταφέρθηκε στο χωριό Καρύδι. Λέγεται μάλιστα πως την ημέρα που έφυγε από το χωριό, μόνο συμφορές ακολούθησαν, οι οποίες σταμάτησαν μόνον όταν η εικόνα επέστρεψε. Πάντως, ακόμα και σήμερα δεν αμφισβητείται η θαυματουργικότητα της εικόνας, γι’ αυτό και πολλοί είναι οι πιστοί που προσέρχονται στη λειτουργία της από όλα τα γύρω χωριά.
Τέλος, στην άκρη του οικισμού, διακρίνει κανείς τα ερείπια μιας παλαιότερης εκκλησίας, που όπως λένε οι χωριανοί, ήταν εκείνη του Αγίου Πνεύματος. Σε ορισμένα μάλιστα σημεία, είναι ορατά κάποια μικρά κομμάτια από διάφορα χρώματα, που ίσως ήταν από τις τοιχογραφίες της εκκλησίας.
• Η εκκίνηση στην εκδήλωση «Πραισίων Δρόμεια» των παίδων – κορασίδων, γίνεται κάθε χρόνο τον Αύγουστο από τη Νέα Πραισό.
• Στις 8 Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο, με πρωτοβουλία του συλλόγου και των χωριανών, γίνεται προσπάθεια αναβίωσης του πανηγυριού της Παναγίας των Βαβέλων.

Πηγές
• Σελίδα διαδικτύου Πολιτιστικού Συλλόγου Πραισού
• Έρευνες ετών από τον χωριανός μας Ερρίκο Σκουλούδη,
• Επιμέλεια κειμένου Παθιάκη Ελένη πτυχιούχος τμήματος φιλολογίας Παν. Κρήτης

Φωτογραφίες Προσεχώς
Wood Carving Museum 2634 hits

Το παλαιό χαρκιδιό, εκθετήριο σήμερα, μετά την αναπαλαίωσή του παρουσιάζει έργα του λαϊκού καλλιτέχνη Μανώλη Θ. Περάκη-Χαρκιά. (1910-2006) Ο Χαρκιάς, αφού δάμασε το σίδερο ως χαλκιάς, (εντυπωσιακό το χειροποίητο καντάρι) έδωσε διέξοδο στις καλλιτεχνικές του ανησυχίες για 35 ολόκληρα χρόνια, από το 1971 μέχρι το θάνατό του, δουλεύοντας το ακατέργαστο ξύλο. Η μάνα φύση και η καλλιτεχνική έμπνευση του καλλιτέχνη δημιούργησαν ποικίλες μορφές από τη σφαίρα της πραγματικότητας αλλά και από την περιοχή της φαντασίας. Πρώτη ύλη το ακατέργαστο ξύλο από μουσμουλιά, μανταρινιά, πορτοκαλιά, ελιά, αχλαδιά κ.ά. Προσωπογραφίες (του Χριστού, της Παναγίας), προτομές πολιτικών (Ελευθερίου Βενιζέλου), χρηστικά αντικείμενα με διάκοσμο, μουσικά όργανα (λύρα, βιολί) με πλούσιο σκάλισμα, συμπλέγματα ζώων ακατάληπτα, πτηνά τερατώδη, ερπετά υπερφυσικά είναι τα πιο αγαπημένα θέματα του καλλιτέχνη. Όσα "βλέπει" με τη φαντασία του παίρνουν σάρκα και οστά με το σκάλισμα στο ξύλο. Σε κάθε περίπτωση κυριαρχεί η φυσικότητα, η απλότητα και η μοναδικότητα του δημιουργήματος. Η συνολική καλλιτεχνική δημιουργία του Χαρκιά είναι χειροποίητη βασισμένη στα παραδοσιακά εργαλεία: σκεπάρνι, σκαρπέλο, πριόνι, ξυλοφάς. (ξυλόλιμα) Όταν τα χέρια του καλλιτέχνη "μιλούν" , σε μας απομένει η σιωπή και η απόλαυση του έργου.

Νέα Πραισός
Νέα Πραισός 2610 hits

Νέα Πραισός ή Βαβέλοι

Μετά τον Άγιο Σπυρίδωνα 2 χιλιόμετρα περίπου είναι το Ιστορικό χωριό Νέα Πραισός ή Βαβέλοι το όνομα του χωριού ¨ακούγεται¨ για πρώτη φορά γύρω στον 13ο- 14ο αιώνα στο κατάστιχο φέουδων της τούρμας Σητείας. Στη συνέχεια το συναντάμε με τη μορφή «Vavelus» το 1577, ως «Vavellus» το 1630, ως «Vaveluz» το 1671 και με τη μορφή «Vavélus» το 1834. Ωστόσο το 1955, το χωριό μετονομάστηκε σε «Νέα Πραισό», ένα όνομα τελείως διαφορετικό από τα προαναφερθέντα. Παρολαυτά η ετυμολογική ανάλυση του ονόματος μπορεί να δώσει περισσότερες πληροφορίες.
Έχει υποστηριχθεί ότι ίσως πρόκειται για παραφθαρμένο αραβικό ανθρωπονύμιο «Bab’ Ali» το οποίο διαμορφώθηκε έτσι κατά την β΄ βυζαντινή περίοδο μετά την αραβοκρατία. Στη περίπτωση αυτή ίσως να πρόκειται για οικισμό που ιδρύθηκε κατά τη περίοδο εκείνη. Ακόμα, το όνομα «Βαβέλοι» θεωρείται ότι προέρχεται από την αραβική λέξη «μπάμπ» που σημαίνει πύλη ή πέρασμα. Στο σημείο αυτό αξιόλογο χαρακτηρίζεται το ερώτημα, γιατί το σημερινό όνομα του χωριού «Βαβέλοι» να είναι στον πληθυντικό αριθμό. Τέλος μια ακόμα αναφορά του οικισμού με κάπως διαφορετική μορφή, «Βαβέλυμα» ή «Βαβελία» κάνει την παρουσία της στο Pape-Benseler
Όσον αφορά την κατοίκηση του, δεν διαθέτουμε συγκεκριμένα στοιχεία. Ωστόσο η στρατηγική του θέση , οι πηγές που διαθέτει αλλά και τα ευρήματα ρωμαϊκών τάφων γύρω από το χωριό, μας κάνουν να υποθέσουμε ότι κατοικούνταν από πολύ παλιά παρόλο που δεν γνωρίζουμε την τότε ονομασία του. Η αρχιτεκτονική ορισμένων οικιών, καθώς και τα ερείπια του Ενετικού πύργου κοντά στον πολιούχο ναό της Παναγίας, μας οδηγούν στην Ενετική εποχή.
Απογραφές:
• 1582 κάτοικοι 325
• 1671 κάτοικοι 104
• 1835 25 Οθωμανικές οικογένειες
• 1881 κάτοικοι 335
• 1920 κάτοικοι 125
• 1940 κάτοικοι 149
• 1981 κάτοικοι 76

Στην περιοχή του οικισμού της Νέας Πραισού υπάρχουν πολλές πηγές με άφθονα νερά. Κάτω από το χωριό υπάρχει η πανέμορφη πηγή του «Μαυρογιάννη» που περιστοιχίζεται από πολλά και πανύψηλα πλατάνια.
Δυο χιλιόμετρα πιο μέσα βρίσκεται ακόμα μια φανταστική πηγή με πολύ νερό, που λέγεται «Φλέγα» ή αλλιώς «η φλέγα του Τζανή». Από εκεί μετέφεραν το νερό στην Αρχαία Πραισό, χρησιμοποιώντας «κουτούτα», τα οποία σώζονται σε ορισμένα σημεία.
Στον κεντρικό δρόμο προς την Αρχαία Πραισό είναι τα «Κουτσουνάρια», μια πηγή αρκετά παλιά. Η κυρία πηγή καταστράφηκε την δεκαετία του 60 και τα υλικά της βρίσκονται στις γύρω ξερολιθιές των κήπων. Η πηγή χρειάζεται ανάπλαση διότι είναι κρυμμένη κάτω από τους βάτους.
Σε πολύ ωραία τοποθεσία είναι και η πηγή στις «Βαθειάδες». Μεγάλες λεύκες, πλατάνια, κισσοί, πεταλούδες αλλά και μια μικρή στέρνα, είναι αυτά που την περιβάλλουν. Στην περιοχή υπάρχουν επίσης και αρκετά φλεγαρίδια δηλαδή μικρές πηγές, που τον περισσότερο καιρό τρέχουν νερό όπως στο Δρομονερό που υπήρχε παλιά μια Οθωμανική κρήνη.

 

Πηγές

• Σελίδα διαδικτύου Πολιτιστικού Συλλόγου Πραισού
• Έρευνες ετών από τον χωριανός μας Ερρίκο Σκουλούδη,
• Επιμέλεια κειμένου Παθιάκη Ελένη πτυχιούχος τμήματος φιλολογίας Παν. Κρήτης
Ηρώο
Ηρώο 2581 hits

• Ο Πολιτιστικός Σύλλογος, θέλοντας να τιμήσει τους χωριανούς μας που έπεσαν πολεμώντας για την πατρίδα, έφτιαξε ένα μνημείο πεσόντων στην πλατεία του χωριού, του οποίου τα αποκαλυπτήρια έγιναν τις 8 Σεπτεμβρίου 2013.

Φωτογραφίες Προσεχώς
Τρυπητός Επάνω Επισκοπής 2536 hits

 


Οχυρωματικό κτίσμα κλασικής-ελληνιστικής περιόδου που βρίσκεται σε ύψωμα στη θέση Τρυπητός του χωριού Επάνω Επισκοπή (νομός Λασιθίου/επαρχία Σητείας). Η θέση «Τρυπητός» βρίσκεται σε απόσταση περίπου 1 χλμ. ανατολικά του χωριού Επάνω Επισκοπή (νομός Λασιθίου/επαρχία Σητείας) και πλησίον του ποταμού Παντέλη. Πιθανώς, πρόκειται για φρούριο που συνδεόταν με την αμυντική κάλυψη της επικράτειας της Πραισού.

 

Το κτίσμα
Διασώζεται τοίχος του κτηρίου σε ύψος  2,10 μ. και 24 μ. αντίστοιχα–, ο οποίος αποτελείται από μεγάλους πελεκητούς παραλληλεπίπεδους λίθους και είναι κατασκευασμένος κατά το ψευδοϊσόδομο σύστημα. Τα διάκενα μεταξύ των λίθων είναι φραγμένα με μικρότερες πέτρες. Ο Πλάτων σημειώνει ότι, κατά την επίσκεψή του, η βορειοδυτική γωνία του κτηρίου διασωζόταν σε αρκετά καλή κατάσταση, έτερη γωνία ήταν επιχωσμένη, ενώ τα εσωτερικά τοιχώματα ήταν ήδη κατεστραμμένα. Ο ίδιος χρονολογεί τα ευρεθέντα όστρακα κεραμικής και κατ’ επέκταση το κτίσμα στα κλασικά χρόνια, ενώ ο Παπαδάκης το τοποθετεί στα κλασική-ελληνιστική εποχή. Περίπου 80 μ. δυτικότερα του χώρου ο Πλάτων εντόπισε θραύσματα μεγάλης λεκάνης κυλινδρικού σχήματος, «ομοιαζούσης προς κιονόκρανον», η οποία θεωρεί ότι μεταφέρθηκε εκεί δευτερευόντως από το κτίσμα.
Ο Πλάτων ερμήνευσε το κτήριο ως οχυρωματικό, ερμηνεία που έχει καθιερωθεί καθώς ο Παπαδάκης το περιγράφει ως φρούριο-φυλάκιο. Το 1980 κηρύχθηκε ως αρχαιολογικός χώρος με τον χαρακτηρισμό «κλασσικό ελληνιστικό φρουριακό συγκρότημα». Εάν γίνει αποδεκτή αυτή η ερμηνεία, το κτίσμα θα πρέπει να ανήκε στην κατηγορία των φρουρίων με ορθογώνια ή τετράγωνη κάτοψη και να διέθετε στο εσωτερικό του περαιτέρω κτίσματα για τη φρουρά. Το σωζόμενο μήκος της πλευράς υποδεικνύει ότι το φρούριο ήταν μεγάλων διαστάσεων.
Σύμφωνα με την αρχαιολόγο Nadia Coutsinas που μελέτησε πρόσφατα τις οχυρώσεις της Κρήτης για την περίοδο που μας απασχολεί –στον κατάλογο των οποίων, ωστόσο, δεν συμπεριλαμβάνει το κτίσμα στον Τρυπητό– τα μεμονωμένα αυτά οχυρά ήλεγχαν την επικράτεια μιας μεγάλης πόλης. Κατά τον Παπαδάκη, στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτή δεν μπορεί να είναι άλλη από τη γειτονική Πραισό. Η τελευταία ανήκε κατά τα κλασικά-ελληνιστικά χρόνια στις ισχυρότερες κρητικές πόλεις και η επικράτειά της κατελάμβανε μεγάλο μέρος της περιοχής της Σητείας. Η Πραισός, πάντως, πέραν ίσως της περιοχής των Ακροπόλεων Α και Β, δεν διέθετε τείχη όπως, εξάλλου, και αρκετές άλλες σημαντικές πόλεις της Κρήτης. Το φρούριο του Τρυπητού, ελέγχοντας την κοιλάδα του ποταμού Παντέλη και το οδικό δίκτυο στα βορειοδυτικά όρια της Πραισού, πιθανώς εντασσόταν σε ένα ευρύτερο σύστημα αμυντικών δομών και παρατηρητηρίων της πόλης. Επιπλέον, η επιμελημένη τοιχοποιία του αντικατόπτριζε σε συμβολικό επίπεδο τον πλούτο και την ισχύ της πόλης που προστάτευε. Πάντως, σύμφωνα πάλι με την Coutsinas, τα μεμονωμένα εξωαστικά φρούρια στο εσωτερικό της Κρήτης είναι περιορισμένα, αν και σε αρκετές περιπτώσεις φαίνεται ότι συνδέονται με ατείχιστες πόλεις. Όπως και να έχει, θα χρειαστούν περαιτέρω έρευνες και τεκμηρίωση για την ένταξη του κτίσματος στον Τρυπητό στα ειδικότερα ιστορικά, χωρικά και αρχιτεκτονικά συγκείμενά του.

 

Κρήνη
Κρήνη 2529 hits

Στην είσοδο του οικισμού της Νέας Πραισού βρίσκεται η κύρια βρύση του χωριού, η οποία χρονολογείται γύρω στον 18ου αιώνα και η οποία διακοσμείται από τετράκτινα αστεροειδή. Επρόκειτο για μια Οθωμανική κρήνη με ολόκληρο δωμάτιο για δεξαμενή. Βρισκόταν πιο κάτω από το τζαμί του χωριού, που ήταν στο κέντρο του τότε οικισμού, στο μέρος όπου βρίσκεται σήμερα η πλατεία. Μετά την ανάπλαση της τελευταίας, η βρύση μεταφέρθηκε πιο ψηλά, στο σημείο που είναι τώρα. Κάποιοι κάτοικοι χρησιμοποίησαν τα πελέκια της για να κάνουν ξερολιθιές για τα χωράφια τους, που βρίσκονταν στη γύρω περιοχή. Τα κομμάτια που έλειπαν, δε βρέθηκαν παρά μόνο δύο. Τέλος το νερό που τρέχει από αυτή είναι πόσιμο.

Πηγές
• Σελίδα διαδικτύου Πολιτιστικού Συλλόγου Πραισού
• Έρευνες ετών από τον χωριανός μας Ερρίκο Σκουλούδη,
• Επιμέλεια κειμένου Παθιάκη Ελένη πτυχιούχος τμήματος φιλολογίας Παν. Κρήτης