Άγιος Ονούφριος

Τα Ακούμια είναι χτισμένα στο Νότιο και κεντρικό μέρος του νομού Ρεθύμνης σε απόσταση 35 χλμ από την πρωτεύουσα στις υπώρειες του όρους Σιδερώτα από τη μια σε υψόμετρο 525 μέτρων και με επιβλητικό τον ορεινό όγκο του Κέδρους απέναντί τους.  Υπάγονται στο Δήμο Αγίου Βασιλείου του  Νομού Ρεθύμνης και συνιστούσαν κοινότητα από το 1925. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή ο συνολικός πληθυσμός ανέρχεται στους 628 κατοίκους μαζί με τις Βρύσες και τον αναγνωρισμένο πλέον ως οικισμό Τριόπετρα.

Oι τοιχογραφίες στον Χριστό (εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα) χρονολογούνται από τον 10ο-11ο αιώνα.

Στην Περιοχή Λιτινιανά βρίσκεται το μοναστήρι της Αγίας Άννας που ιδρύθηκε το 1913 περίπου από τον μοναχό Γενάδιο με καταγωγή από τα Ακτούντα το οποίο έγινε τόπος προσκυνήματος για την γύρω περιοχή για να πάρουν την συμβουλή και να δεχτούν την ευλογία του μοναχού.

Η παραλία της Τριόπετρας είναι κοντά στα Ακούμια και η διαδρομή από το Ρέθυμνο είναι περίπου 40 λεπτά. Το όνομα της παραλίας πάρθηκε από τις τρεις πέτρες που βγαίνουν από τη θάλασσα μπροστά από την παραλία. Όπως και η παραλία Ακούμια, έτσι και αυτή, φιλοξενεί περισσότερο ντόπιους παρά τουρίστες. Είναι μια όμορφη παράλια με ομπρέλες και ξαπλώστρες και εστιατόριο για φαγητό. Επίσης η παραλία αυτή είναι γνωστή για το πανέμορφο ηλιοβασίλεμα όπου αξίζει να περιμένει κανείς να το δεί.

Πάνω σε ένα θεόρατο βράχο βρίσκεται εκκλησία της Ανάληψης που ανακαινίστηκε το 1998 με δωρεές και προσωπική εργασία των κατοίκων και στην γιορτή της Ανάληψης γίνεται κάθε χρόνο πανηγύρι με πολλούς επισκέπτες.

Είναι το βουνό που δεσπόζει πάνω από τα Ακούμια και τις Βρύσες, απέναντι στο Κέδρος με υψόμετρο περίπου 1200 μέτρα και αρκετά εύκολη πρόσβαση σε σύγκριση με το Κέδρος, διατηρούνται υπολείμματα από μητάτα και μαντριά επίσης μικρό οροπέδιο στην κορφή του με καταπληκτική θέα είτε προς το νότο στην Τριόπετρα είτε ανατολικά και δυτικά, από τη Μεσσαρά έως το Ρέθυμνο επίσης έχει διαμορφωθεί από ιδιώτες χώρος για απογείωση αιωροπτεριστών (παραπέντε).

Ι. Ν. Μεταμόρφωση του Σωτήρα Χριστού, μικρή εκκλησία Βυζαντινής εποχής η παλαιότερη του χωριού χρονολογείται από το 13ο αιώνα έχει συντηρηθεί και αναστηλωθεί από την αρχαιολογική υπηρεσία και είναι προστατευόμενο μνημείο, είναι σκοτεινή και πιο χαμηλή από το έδαφος σαν κατακόμβη. Ολόκληρη η εσωτερική της επιφάνεια καλύπτεται από τοιχογραφίες μισοκατεστραμμένες από τους Τούρκους, λέγεται ότι κάποτε έτρεχε αγίασμα από τις τοιχογραφίες.

Εορτάζει στις 6 Αυγούστου και θεωρείται ένα από τα καλύτερα πανηγύρια του χωριού.

Ι. Ν. Κοίμησης της Θεοτόκου είναι ο πολιούχος άγιος του χωριού, ο μεγαλύτερος και πιο επιβλητικός ναός στην εμφάνιση. Στο σημείο αυτό υπήρχε μια μικρή εκκλησία, την οποία γκρέμισαν το 1900 και άρχισαν να χτίζουν αυτή που υπάρχει σήμερα. τελείωσε το 1912 για το κτίσιμο της χρειάστηκαν 12 καμίνια ασβέστης, δούλεψαν πολλοί ντόπιοι μάστορες, ενώ το πάχος των τοίχων είναι 2,30μ. περίπου.

Είναι αγιογραφημένη στο εσωτερικό της, το τέμπλο είναι ξυλόγλυπτο και πάρα πολύ ωραίο, κατασκευάστηκε με κυπαρίσσια από του Πρέβελη από τον Τουρκοκρήτα γλύπτη Ιμπραήμ κατά έτη 1917-1918.Στην είσοδο της εκκλησίας υψώνεται το μεγαλοπρεπές καμπαναριό του χωριού το οποίο έχει ύψος 18,5 μ. και κατασκευάστηκε το 1946 από το φημισμένο εργολάβο Μάρκο Σκοτιδάκη με την προσωπική βοήθεια όλων των κατοίκων του χωριού.

Εορτάζει στις 15 Αυγούστου και είναι το παραδοσιακό πανηγύρι του χωριού που συγκεντρώνει πλήθος κόσμου κάθε χρόνο.