Ανεβάστε φωτογραφίες από
Κουνελιώνας και μοιραστείτε τις μαζί μας!
Νομός: Χανίων
Διεύθυνση:
Chania 
Τηλέφωνο:
Κουνελιώνας
Μικρό νησάκι σχεδόν στρογγυλό, αναφέρεται στους Βενετσιάνικους χάρτες ως νησί των κουνελιών. Στην αρχαιότητα τα νησάκια αυτά ονομάζονταν Λευκαί. Το όνομά τους προέρχεται από την αρχαία ελληνική μυθολογία κατά την οποία λέγεται ότι οι Σειρήνες ηττήθηκαν από τις μούσες, τις οποίες συναγωνίσθηκαν σε κάποιο μουσικό αγώνα και στεναχωρήθηκαν τόσο που τα φτερά τους, έπεσαν από τους ώμους, έγιναν λευκές και μπήκαν στη θάλασσα, και έτσι δημιουργήθηκαν τα νησάκια λευκαί. (Στεφ. Βυζάντιος).
Μέρη κοντινά με Κουνελιώνας
Φορτέτζα, βενετσιάνικο φρούριο που κτίστηκε το 1571 μ.Χ. με σκοπό τον έλεγχο της εισόδου του κόλπου από τους Ενετούς. Για τους θαλασσοκράτορες Βενετούς ο κόλπος δεν είχε στην πραγματικότητα μεγάλη σπουδαιότητα, γιατί οι γαλέρες τους ήταν πλοία ελαφριά και τα σήκωναν τα νερά του λιμανιού των Χανίων και του Χάντακα όπου είχαν και τους ταρσανάδες τους και τις ναυπηγούσαν. Η ασφάλεια του όμως ήταν μεγάλης σημασίας για τους Βενετούς και για αυτό το λόγο κτίσανε το φρούριο στο νησάκι της εισόδου του ούτως ώστε να τον προστατεύει. Η Σούδα ακόμα σήμερα χρησιμοποιείται υπό αυτήν τη μορφή και είναι μια σημαντική ελληνική ναυτική βάση. Για αυτό το λόγο στη βάση της Σούδας δεν επιτρέπονται οι επισκέπτες και η λήψη εικόνων. Η Σούδα είναι μια από τις τρεις βάσεις που διατηρούνται από τη Βενετία μετά το 1715.
Αναφέρεται ότι ο οπλισμός του φρουρίου το 1630 ήταν 44 κανόνια διαφόρων διαμετρημάτων και 9185 μπάλες. Τα τείχη περιέβαλαν όλη την έκταση του νησιού της Σούδας. Στο βόρειο μέρος ήταν ο προμαχώνας Martinengo και ο προμαχώνας Μichiel. Ανάμεσα τους μια μικρή πόρτα οδηγούσε στο χαμηλότερο κομμάτι του νησιού της Σούδας, όπου ήταν το νεκροταφείο και ο επιπρομαχώνας Mocenigo και μια δεξαμενή. Στην ανατολική πλευρά ήταν οι στρατώνες και μπροστά τους βρίσκονταν τρεις δεξαμενές, αποθήκες, ο κήπος και η εκκλησούλα της Παναγίας La Madonnina. Στη νοτιοδυτική πλευρά ήταν ο προμαχώνας Orsino και η πύλη του φρουρίου. Στη δυτική πλευρά ήταν τρεις δεξαμενές και αποθήκες πυρομαχικών και πολεμοφοδίων, το πεδίο ασκήσεων και ο ανεμόμυλος.
Η νησίδα της Σούδας βρίσκεται στην Είσοδο του όρμου της Σούδας, ένα φυσικό λιμάνι που προστατεύεται από τα υψηλά βουνά στα ανατολικά των Χανίων, στην βορειοανατολική πλευρά του λιμένα των Χανίων. Στη νησίδα "Σούδα" αρχικά υπήρχε αρχικά μόνο η εκκλησία του Αγίου Νικολάου και γι’ αυτό το νησί πριν οχυρωθεί λεγόταν Φραρονήσι (Φράροι ή Φλώροι είναι οι καθολικοί μοναχοί).
Εκεί βρίσκεται η Φορτέτζα, βενετσιάνικο φρούριο που κτίστηκε το 1571 μ.Χ. με σκοπό τον έλεγχο της εισόδου του κόλπου από τους Ενετούς. Για τους θαλασσοκράτορες Βενετούς ο κόλπος δεν είχε στην πραγματικότητα μεγάλη σπουδαιότητα, γιατί οι γαλέρες τους ήταν πλοία ελαφριά και τα σήκωναν τα νερά του λιμανιού των Χανίων και του Χάντακα όπου είχαν και τους ταρσανάδες τους και τις ναυπηγούσαν. Η ασφάλεια του όμως ήταν μεγάλης σημασίας για τους Βενετούς και για αυτό το λόγο κτίσανε το φρούριο στο νησάκι της εισόδου του ούτως ώστε να τον προστατεύει. Η Σούδα ακόμα σήμερα χρησιμοποιείται υπό αυτήν τη μορφή και είναι μια σημαντική ελληνική ναυτική βάση. Για αυτό το λόγο στη βάση της Σούδας δεν επιτρέπονται οι επισκέπτες και η λήψη εικόνων. Η Σούδα είναι μια από τις τρεις βάσεις που διατηρούνται από τη Βενετία μετά το 1715.
Αναφέρεται ότι ο οπλισμός του φρουρίου το 1630 ήταν 44 κανόνια διαφόρων διαμετρημάτων και 9185 μπάλες. Τα τείχη περιέβαλαν όλη την έκταση του νησιού της Σούδας. Στο βόρειο μέρος ήταν ο προμαχώνας Martinengo και ο προμαχώνας Μichiel. Ανάμεσα τους μια μικρή πόρτα οδηγούσε στο χαμηλότερο κομμάτι του νησιού της Σούδας, όπου ήταν το νεκροταφείο και ο επιπρομαχώνας Mocenigo και μια δεξαμενή. Στην ανατολική πλευρά ήταν οι στρατώνες και μπροστά τους βρίσκονταν τρεις δεξαμενές, αποθήκες, ο κήπος και η εκκλησούλα της Παναγίας La Madonnina. Στη νοτιοδυτική πλευρά ήταν ο προμαχώνας Orsino και η πύλη του φρουρίου. Στη δυτική πλευρά ήταν τρεις δεξαμενές και αποθήκες πυρομαχικών και πολεμοφοδίων, το πεδίο ασκήσεων και ο ανεμόμυλος.
Όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν την Κρήτη το 1669 δεν κατέλαβαν το μικρό αυτό φρούριο και έτσι η νησίδα της Σούδας ήταν ένα καταφύγιο των Κρητών επαναστατών έως και το 1715 οπότε έπεσε και αυτό στα χέρια των Τούρκων. Στο βορειοδυτικό πλευρό του, σε μικρή απόσταση, ένα άλλο μικρό νησάκι σχεδόν στρογγυλό, αναφέρεται στους Βενετσιάνικους χάρτες ως νησί των κουνελιών. Στην αρχαιότητα τα νησάκια αυτά ονομάζονταν Λευκαί. Το όνομά τους προέρχεται από την αρχαία ελληνική μυθολογία κατά την οποία λέγεται ότι οι Σειρήνες ηττήθηκαν από τις μούσες, τις οποίες συναγωνίσθηκαν σε κάποιο μουσικό αγώνα και στεναχωρήθηκαν τόσο που τα φτερά τους, έπεσαν από τους ώμους, έγιναν λευκές και μπήκαν στη θάλασσα, και έτσι δημιουργήθηκαν τα νησάκια λευκαί. (Στεφ. Βυζάντιος).
Ο οικισμός των Στερνών έχει συνολική έκταση 495 στρέμματα και έχει ένα μέσο ποσοστό πληθυσμού. Χαρακτηρίζεται από τα παραδοσιακά κτίρια που βρίσκονται σε αυτόν καθώς και από τους πολλούς ναούς του. Οι πρώτες ιστορικές αναφορές του οικισμού συναντώνται κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας και του όνομα του οικισμού οφείλεται πιθανότατα στον μεγάλο αριθμό των στερνών που έχουν σκαφτεί στον ασβεστόλιθο της περιοχής. Αναφορές για το τότε χωριό των Στερνών υπάρχουν σε όλες σχεδόν τις ιστορικές περιόδους από την Ενετοκρατία , την Τουρκοκρατία μέχρι και τα νεότερα χρόνια όπου στη Μάχη της Κρήτης (1941) εκτελέστηκαν 10 άντρες από τις Στέρνες κατά την απόβαση των Δυνάμεων Κατοχής στο Ακρωτήρι.
In the lovely beach of Loutraki there are provided sun loungers for sunbathing and umbrellas. Sometimes during the weekends the sandy beach may be crowded by the locals from Chania, but even like that it is an excellent place.
Loutraki is only 15 minutes far from the international airport of Chania and 25 minutes from the port of Souda. It is an ideal place if you want to do unwind and relaxing holidays.
Το κάστρο, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, χτίστηκε το 1872 από τον Ρεούφ Πασά, στην ίδια θέση που το 1646 οι πρώτοι Τούρκοι διώχνοντας τους Ενετούς έχτισαν Πύργο. Αποτελούσε το κυριότερο αμυντικό έργο του λιμανιού και ονομάστηκε έτσι προς τιμή του πρωτότοκου γιου του Σουλτάνου Αβδούλ Αζιζ Ιτζεδίν.
Το μεσαιωνικό κάστρο Ιντζεδίν, χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή πολιτικών κρατουμένων μεταξύ των οποίων και ο Ελευθέριος Βενιζέλος στην αρχή της πολιτικής του σταδιοδρομίας.
Κατά τη δικτατορία του Πάγκαλου κρατήθηκε στις φυλακές μεγάλος αριθμός πολιτικών αντιφρονούντων, ενώ μετά τη πτώση της δικτατορίας φυλακίστηκε και ο ίδιος ο Πάγκαλος.
Ο χώρος των φυλακών χρησιμοποιήθηκε σαν αρχή για βαρυποινίτες του κοινού ποινικού δικαίου. Οι επισκέπτες του κτιριακού συγκροτήματος μπορούν να γίνουν μάρτυρες των βασανιστηρίων που έζησαν οι κρατούμενοι, μέσα από τις εικόνες των μικροσκοπικών κελιών, τους χώρους απομόνωσης, και τα σίδερα στα παράθυρα.
Σύμφωνα με μαρτυρίες, σε πολλούς τιμωρημένους κρατούμενους έδεναν το ένα πόδι με χοντρή αλυσίδα που στην άκρη ήταν δεμένο ένα σιδερένιο βόλι το οποίο δεν τους επέτρεπε να κινούνται ελεύθερα ώστε να δραπετεύσουν.Αυτό βέβαια ήταν πράγμα αδύνατο, εφόσον οι φρουροί φύλαγαν στον προαύλιο χώρο σκοπιές, που σώζονται ακόμα και σήμερα.
Από το κολαστήριο της Γυάρου μεταφέρθηκαν το 1948 οι πρώτοι κομμουνιστές πολιτικοί κρατούμενοι. Το πέρασμα του χρόνου έχει αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια του.
Το Παλαίκαστρο ή Κούλες Απτέρων ή Κούλες του Σιούμπαση αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα Φρουριακής Αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα. Βρίσκεται κοντά στην Αρχαία Απτέρα, στον Αποκόρωνα Χανίων και έχει κτιστεί από τους Τούρκους με αφορμή την επανάσταση του 1866 κατά τη διάρκεια ενός προγράμματος για τον επανέλεγχο της Κρήτης με ένα δίκτυο από οχυρωματικά έργα. Κτίστηκε από τον Χουσεΐν Αβνί Πασά.
Το φρούριο βρίσκεται 12km ανατολικά των Χανίων, κοντά στη θέση Παλαιόκαστρο (όπου υπήρχε βενετσιάνικο κάστρο), πολύ κοντά στο χωριό Καλάμι και στα ερείπια της Αρχαίας Απτέρας.
Ο Κούλες μετά την αποχώρηση των Τούρκων από την Κρήτη, χρησιμοποιήθηκε ως σχολείο για το χωριό Μεγάλα Χωράφια.
Πρόκειται για μη θεσμοθετημένο οικισμό , ο οποίος βρίσκεται ΝΑ του Ακρωτηρίου στην περιοχή της παραλίας του Μαραθίου. Η οικοδόμηση στην περιοχή υπόκειται σε περιορισμούς καθώς υπάρχουν θεσμοθετημένες ζώνες προστασίας του αρχαιολογικού χώρου του Μαραθίου. Ο οικισμός έχει τουριστικό-παραθεριστικό χαρακτήρα.
Σύνδεση με
Facebook