46ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

The Gate Makasi (meaning "switchman" in Turkish) is a military gate of the Venetian Walls of Heraklion, the gallery of which had a length of 110 meters. The gallery leads to the eastern low square of Martinengo bastion, that housed the canons that protected the bastion Bethlehem.
The gallery is used as a memorial for the National Resistance in Crete, as here the Germans imprisoned hundreds of locals in the Second World War. On July 15, 1943, when the so-called Big Blockade of Crete took place, dozens of Christians and Jews were captured and imprisoned here.
On November 4, 1943, many prisoners were transferred to Mauthausen concentration camp, while other 600 boarded on June 8, 1944 in Tanais ferry to Piraeus. However in the open sea, the Germans got rid of the 600 souls by sinking the ship and then announced that the British navy sank ship. The Germans never paid for these atrocities, just like all such stories in Crete.

Κέντρο Ψυχικής Υγείας
Το Κέντρο Ψυχικής Υγείας (Κ.Ψ.Υ.) αποτελεί την κυριότερη από τις δομές παροχής ψυχιατρικών υπηρεσιών που αναπτύσσονται στην κοινότητα. Ακολουθεί το ιδεολογικό υπόβαθρο, τις αρχές και πρακτικές της Κοινοτικής Ψυχιατρικής, η οποία έχει άποψη για τον χαρακτήρα της κοινωνιογένεσης της ψυχικής αρρώστιας και πραγματώνει τους στόχους της μέσα από το εφικτό και την πραγματικότητα.

Οι δραστηριότητες του Κ.Ψ.Υ. εξυπηρετούν και τις τρεις βαθμίδες πρόληψης (πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια, τριτοβάθμια) και προσεγγίζουν το θέμα παροχής των υπηρεσιών ψυχικής υγείας και την ψυχιατρική πράξη ως μια κοινοτική διαδικασία.

Το Κέντρο Ψυχικής Υγείας (Κ.Ψ.Υ.) Ηρακλείου ανήκει στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο. Λειτουργεί από το 2003 και έχει ως βασικούς στόχους:

Την λειτουργία προληπτικών προγραμμάτων που αφορούν το γενικό πληθυσμό τον οποίο εκπαιδεύει συστηματικά σε θέματα ψυχικής υγείας.
Την εκτίμηση των ψυχοκοινωνικών αναγκών των ατόμων της κοινότητας και την δημιουργία των υπηρεσιών εκείνων που καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες.
Την συνεργασία με το τοπικό κοινωνικό- ιατρικό δίκτυο υπηρεσιών όπως οι φορείς Υγείας, Πρόνοιας, Εκπαίδευσης αλλά και Τοπική Αυτοδιοίκηση, Εκκλησία, Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, Πολιτιστικός Σύλλογος, ΚΑΠΗ, Προγράμματα Βοήθειας στο Σπίτι κ.α, για θέματα που αφορούν την ψυχική Υγεία.

http://www.venizeleio.gr/domi/apokentromenes-domes/

Ο ιερός ναός της Παναγίτσας βρίσκεται στην περιοχή Μασταμπάς του Ηρακλείου. Χτίστηκε το 1922 από μικρασιάτες πρόσφυγες, οι οποίοι ήρθαν στην Κρήτη.

Ο ναός είναι αφιερωμένος στην Κοιμήσεως της Θεοτόκου και την ημέρα εορτής του στις 15 Αυγούστου τιμάται ιδιαίτερα από τους κατοίκους της πόλης και των γύρω περιοχών.

Προμαχώνας Μαρτινένγκο Βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο του οχυρού περιβόλου και έχει συμμετρική διάταξη με ίσες τις πλευρές των μετώπων του. Έχει δύο ημικύκλια τμήματα και δύο χαμηλές πλατείες. Σύμφωνα με την πρώτη σχεδίαση προς τις δύο χαμηλές πλατείες οδηγούσε θολοσκεπής στρατιωτική πύλη. Κατά τον 16ο αιώνα αυξήθηκε με νέες επιχωματώσεις ώστε να κατασκευαστεί επάνω σε αυτόν ο τεράστιος επιπρομαχώνας Μαρτινένγκο. Επάνω εκεί βρίσκεται σήμερα ο τάφος του συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη, ενώ στον προμαχώνα λειτουργούν αθλητικές εγκαταστάσεις.

Η εκκλησία σώζεται στην οδό Δελημάρκου, στο «Καμαράκι», μεταξύ της λεωφόρου Καλοκαιρινού και της οδού Ντεντιδάκηδων. Διατηρημένη, σε πολύ καλή κατάσταση, αποτελεί ένα μοναδικό μνημείο της πόλης, κυρίως λόγω της εντυπωσιακής κατασκευής της που ακολουθεί τις βασικές αρχές του γοτθικού ρυθμού.
Η Αγία Αναστασία αναφέρεται στις γραπτές πηγές από το 1375.
Ανήκει στον αρχιτεκτονικό τύπο της δίκλιτης βασιλικής με εγκάρσιο κλίτος και έχει ορθογώνια κάτοψη, με γοτθικά οξυκόρυφα τόξα που χωρίζουν τα δύο κλίτη και ισχυρές αντηρίδες που στηρίζουν την τοιχοδομία εξωτερικά. Σπάνιο για τους ναούς του Χάνδακα είναι το εγκάρσιο κλίτος στην ανατολική πλευρά, με ελαφρά απόκλιση από την κάθετο των άλλων δύο. Δύο ακόμα οξυκόρυφα τόξα συνδέουν το κάθετο κλίτος με τα δύο κεντρικά. Τα μεγάλα οξυκόρυφα παράθυρα αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά του οικοδομήματος.
Ο Gerola την περιέγραψε ως εξής: Δύο γοτθικά οξυκόρυφα τόξα πάνω σε κίονες εξασφαλίζουν την επικοινωνία μεταξύ των δύο κλιτών κατά μήκος του άξονά τους και άλλα δύο με το εγκάρσιο κλίτος. Οι καμάρες της πρόσοψης έχουν δύο τόξα. Οι πόρτες και τα παράθυρα είναι νέες κατασκευές. Εξωτερικά σώζονται αντηρίδες.
Μετά την άλωση του Χάνδακα από τους Οθωμανούς, μετατράπηκε στο τέμενος Retzep Agha.
Η εκκλησία της Αγίας Αναστασίας, μετά την απελευθέρωση της Κρήτης, κατέστη ανταλλάξιμο κτήμα, το 1924 πουλήθηκε από την Εθνική Τράπεζα και μετατράπηκε σε καταστήματα και αποθήκες.
Κηρύχθηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο το 1947.
Σήμερα στεγάζει κατάστημα επίπλων.

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Μουρέλου 2 & Καλοκαιρινού TK71202

Τηλέφωνο:2810 289228

Φαξ:2810 280388

Εξαίρετο δείγμα του ρομαντικού νεοκλασικισμού, η ''οικία Τσαχάκη'' είναι ένα από τα κομψότερα σωζόμενα κτήρια της πόλης του Ηρακλείου. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Δημήτρη Κυριακό, ο οποίος φαίνεται ότι έχει επηρεαστεί σημαντικά από τις αρχιτεκτονικές λύσεις του Ε. Τσίλλερ.

Στην οικία Τσαχάκη είναι εμφανείς σημαντικές ομοιότητες με το περίφημο μέγαρο Σταθάτου, έργο του Τσίλλερ που βρίσκεται στη γωνία της Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας με την οδό Ριζάρη στην Αθήνα. Η κατοικία εγκαινιάσθηκε στις 25 Απριλίου 1912, όπως μαρτυρείται από σχετική επιγραφή που είναι χαραγμένη στη δευτερεύουσα σιδερένια αυλόθυρά της.Το κτίριο είναι λιθόκτιστο, διώροφο και στεγάζεται με ξύλινη κεραμοσκεπή στέγη. Η μορφολόγηση των όψεων έχει γίνει με τη χρήση αυστηρών αξόνων συμμετρίας.Ιδιαίτερη σημασία δίδεται στη διαμόρφωση του γωνιακού τμήματος, όπου δημιουργείται πολυγωνική απότμηση με μικρό αύλειο χώρο εμπρός από αυτήν. Εδώ τοποθετείται η κεντρική είσοδος, η οποία ανοίγεται κάτω από εξώστη με ημικυκλική κάτοψη.

Αξιόλογες είναι επίσης και οι υπόλοιπες αρχιτεκτονικές και μορφολογικές επιλογές : ο ημικυκλικός εξώστης υποβαστάζεται από δωρικούς κίονες, οι γωνίες στις όψεις ορίζονται με πεσσούς και τονίζεται ιδιαίτερα η στέψη του κτίσματος. Πλήθος διακοσμητικών στοιχείων, όπως παραστάδες, αετώματα, κόγχες και κεραμοπλαστικές κατασκευές συνθέτουν ένα άρτιο αισθητικά αποτέλεσμα. Οι οροφές ορισμένων εσωτερικών χώρων έχουν διακοσμηθεί με οροφογραφίες.

Άγιος Ιωάννης (Μονή Φραγκισκανών). Πρόκειται για τον Άγιο Ιωάννη το Βαπτιστή, ο οποίος βρίσκεται στη συμβολή των οδών Καρτερού και 1821. Σώζεται ολόκληρος, αν και σε κακή κατάσταση. Αναφέρεται στο χάρτη του Βερτμίλερ με χρονολογία 1271. Ήταν λατινική εκκλησία του τάγματος των Φραγκισκανών και ανήκε στο τάγμα των Minori Osservanti. Με την άλωση της πόλης μετατράπηκε σε τζαμί του Μαχμούτ Αγά ή Σεϊτάν Ογλού, που σημαίνει ο «δαιμόνιος άνθρωπος». Επρόκειτο για δίκλιτο ναό με ξύλινη στέγη στο βόρειο και κυλινδρικό θόλο στα ανατολικά. Το νότιο κλίτος στεγαζόταν το μισό με δίκλιτη στέγη και το άλλο μισό με δύο τρούλους χωρίς τύμπανο, που κατά τον Τζερόλα έμοιαζαν τουρκικής κατασκευής. Όταν τον επισκέφτηκε είδε στο εσωτερικό του μερικά κομμάτια από μάρμαρο και ένα σταυρό με στέμμα. Ο ναός με την απελευθέρωση κατέστη ανταλλάξιμος και πουλήθηκε. Τη δεκαετία του '30 στέγασε τον πρώτο βουβό κινηματογράφο του Ηρακλείου. Στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο βομβαρδίστηκε και καταστράφηκε ολόκληρο το ανατολικό του μέρος.

O προμαχώνας Βηθλεέμ πήρε το όνομά του από τη μικρή εκκλησία της Παναγίας της Βηθλεέμ που βρισκόταν κοντά. Έχει τα ίδια χαρακτηριστικά και των άλλων προμαχώνων του Χάνδακα, δύο ημικυκλικά τμήματα, δύο χαμηλές πλατείες, στις οποίες οδηγούν δυο θολοσκεπείς στρατιωτικές πύλες. Στις χαμηλές πλατείες υπάρχουν χτιστές κανονιοθυρίδες και στοές εξόδου προς την τάφρο.

Το κονάκι του μπέη Ρασίχ Ασπράκη, πλούσιου Τούρκου μεγαλέμπορα, επικράτησε στις ημέρες μας να ονομάζεται «Οικία Χρονάκη?. Το κτήριο που σώζεται σήμερα αποτελούσε τμήμα ενός μεγαλύτερου αρχοντικού. Στις συμβάσεις αγοραπωλησίας το ακίνητο περιγράφεται ως «ανταλλάξιμο? αποτελούμενο από πέντε ισόγεια δωμάτια, πέντε ανώγεια, ελαιαποθήκη, τρεις αποθήκας, τέσσερας αυλάς, τρεις εξόδους, κήπον λιθόκτιστον, υδαταποθήκη, φρέαρ, συνολικής εκτάσεως 1.456 τ.μ.

Το κτήριο αποτελεί αξιόλογο δείγμα της βαλκανικής αρχιτεκτονικής στην κατασκευή του οποίου έγινε χρήση μορφολογικών στοιχείων του νεοκλασικισμού. Η διάταξη των επί μέρους όγκων του είναι πολύπλοκη και γίνεται γύρω από υπαίθριες και ημιυπαίθριες αυλές που ήταν επιστρωμένες με βοτσαλωτά δάπεδα. Το ισόγειο όπως και τμήματα του ορόφου είναι κατασκευασμένα με λιθοδομή, ενώ το υπόλοιπο κτίσμα είναι ξυλόπηκτο.Το ξύλο γίνεται το κυρίαρχο δομικό και μορφολογικό στοιχείο του οικοδομήματος. Εξαιρετικά σημαντικές είναι οι διάφορες ξυλοκατασκευές στο εσωτερικό όπως ταβάνια, μουσάντρες και διαχωριστικά πετάσματα, τα οποία αποτελούν εξαιρετικά δείγματα της αρχιτεκτονικής αντίληψης που χαρακτηρίζει αυτή την ομάδα κτισμάτων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο ζωγραφικός διάκοσμος των κυρίων εσωτερικών χώρων, με τη θεματική του ποικιλία και τα ζωντανά χρώματα.

Προμαχώνας Αγίου Ανδρέα Ο προμαχώνας Αγίου Ανδρέα στην αρχή ονομάστηκε προμαχώνας του Αγίου Πνεύματος από την ομώνυμη μικρή εκκλησία που βρισκόταν στην εξωτερική πλευρά της οχύρωσης. Το 17ο αι. επικράτησε να λέγεται προμαχώνας Αγίου Ανδρέα από την εκκλησία που βρισκόταν στο εσωτερικό της οχύρωσης. Ο ενετικός προμαχώνας είχε ένα μόνο ημικυκλικό τμήμα και μια χαμηλή πλατεία. Η βόρεια πλευρά του ήταν ευθύγραμμη και σ αυτήν υπήρχε η πύλη Αγίου Ανδρέα. Οι Τούρκοι ανακατασκεύασαν ολόκληρο τον προμαχώνα. Πρέπει να αναφέρουμε ότι από τον συγκεκριμένο Προμαχώνα έγιναν οι κρίσιμοι έφοδοι των Τούρκων για την κατάληψη του Χάνδακα.. O προμαχώνας του Αγίου Ανδρέα βρίσκεται μεταξύ της σημερινής παραλιακής οδού και της Λεωφόρου Εθνάρχου Μακαρίου, είναι θεμελιωμένος πάνω σε σκληρό βράχο, έχει ύψος τριάντα πόδια.

Αγία Αικατερίνη Ο ναός της Σιναϊτικής μονής της Αγίας Αικατερίνης, βορειο-ανατολικά του Αγ. Μηνά, ήταν παλιότερα μετόχι της ομώνυμης Μονής του Σινά, που τον παραχώρησε στο Μητροπολιτικό ναό του Αγίου Μηνά το 1924. Η μονή της Αγίας Αικατερίνης ιδρύθηκε γύρω στον 10ο μ.Χ. αιώνα, και το κτίριο που σώζεται σήμερα ήταν ο κεντρικός ναός της μονής. Ο ναός χτίστηκε τον 16ο μ.Χ. αιώνα με εμφανείς επιρροές της ενετικής αρχιτεκτονικής. Σήμερα ο ναός της Αγίας Αικατερίνης λειτουργεί ως εκθεσιακός χώρος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης με αντιπροσωπευτικά έργα της Κρητικής Αναγέννησης ανάμεσα στα οποία ξεχωριστή θέση κατέχουν οι φορητές εικόνες του Μιχαήλ Δαμασκηνού. Επίσης εκτίθενται συλλογές με εκκλησιαστικά σκεύη, βιβλία, άμφια και αποτοιχισμένες τοιχογραφίες.

Προμαχώνας Παντοκράτορα Ο Προμαχώνας Παντοκράτορα στην αρχή ονομαζόταν προμαχώνας του Αγίου Αντωνίου από την ομώνυμη εκκλησία που βρισκόταν στην εξωτερική πλευρά της οχύρωσης. Μετά το 1562 επικράτησε να λέγεται προμαχώνας του Παντοκράτορα από τη μικρή ομώνυμη εκκλησία που βρισκόταν κοντά στο εσωτερικό της οχύρωσης. Η στρατιωτική πύλη προς την ανατολική χαμηλή πλατεία είχε την ιδιομορφία να αποτελεί το ένα σκέλος της μιας από τις τρεις κύριες πύλες εισόδου - εξόδου των πολιτών στο φρούριο, δηλαδή της πύλη Παντοκράτορα. Στα χρόνια που ακολούθησαν επικράτησε η ονομασία Χανιόπορτα, λόγω της εξόδου των Ηρακλειωτών προς τα Χανιά.

 ΠΥΛΗ ΧΑΝΙΩΝ Από τους Βενετσιάνους λεγότανε Πύλη Παντοκράτορα γιατί εδώ κοντά , στην ΝΑ γωνία ήταν μια εκκλησούλα του Παντοκράτορα. Στην εσωτερική της πρόσοψη έχει ακόμη και σήμερα ένα μετάλλιο με ανάγλυφη προτομή του Παντοκράτορα πάνω σε πρασινωπό μάρμαρο και την επιγραφή OMNIPOTENS = Παντοκράτωρ. Εξωτερικά πάνω από ανάγλυφο πτερωτό λιοντάρι του Αγίου Μάρκου, υπάρχει άλλη ανάγλυφη προτομή του Παντοκράτορα με την ελληνική επιγραφή ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ και το στέμμα του Δόγη Pietro Loredan. Η λατινική προοριζόταν για τους κατοίκους της πόλης που ήξεραν τα λατινικά και η ελληνική για τους χωρικούς που ερχόταν στην πόλη. Η εσωτερική πρόσοψη είναι χτισμένη με ξεστές πέτρες και έχει δυο πόρτες πλάτους τρία μέτρα η καθεμιά. Η πόρτα αναφέρεται στα βενετσιάνικα έγγραφα Porta di Panigra ( παραφθορά της λέξης Παντοκράτωρ).

Η πύλη Παντοκράτορα είναι γνωστή και ως Πύλη των Χανίων ή Χανιόπορτα. Από αυτήν την πύλη επικοινωνούσε η πόλη με τη δυτική Κρήτη. Πήρε το όνομά της από μια εκκλησία του Παντοκράτορα που ήταν χτισμένη μέσα στα τείχη. Στο πάνω μέρος της εξόδου είχε εντοιχισμένες ανάγλυφες πλάκες με το φτερωτό Λέοντα του Αγίου Μάρκου, τη μορφή του Παντοκράτορα με την επιγραφή στα ελληνικά "ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ' και το στέμμα του δόγη της Βενετίας. Στο εσωτερικό της πύλης, από έναν ενιαίο χώρο, ξεκινούσαν δυο θολοσκεπείς μακριοί διάδρομοι με διαφορετικές εισόδους. Ο ένας ένωνε την πόλη με τις δυτικές επαρχίες της βοηθώντας στη μετακίνηση των πολιτών και ο άλλος είχε καθαρά στρατιωτικό χαρακτήρα, και οδηγούσε στο χώρο του προμαχώνα. Η πύλη χρησιμοποιήθηκε μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα και κατά τη διάρκεια Τουρκοκρατίας. Οι βαριές θύρες της έκλειναν με τη δύση του ηλίου και όποιος δεν προλάβανε να μπει, περνούσε τη νύχτα του έξω από το Ηράκλειο, και περίμενε την ανατολή του ηλίου που άνοιγαν και πάλι. Με την πάροδο των χρόνων, την αύξηση του πληθυσμού και της εμπορικής κίνησης που σημειωνόταν στην περιοχή, διαπιστώθηκε ότι η πύλη δεν μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες διακίνησης των ανθρώπων, και έτσι αποφασίστηκε να διανοιχθεί μια δεύτερη είσοδος από ένα ρήγμα που είχε σημειωθεί στο γειτονικό τμήμα του τείχους, το οποίο τελικά διανοίχθηκε, και έτσι διαμορφώθηκε η είσοδος που μέχρι και σήμερα όλοι γνωρίζουμε ως Χανιώπορτα, η οποία τελικά και αντικατέστησε την παλιά πύλη. Δυστυχώς όμως σήμερα ο κίνδυνος κατάρρευσης της πύλης του Παντοκράτορα είναι ιδιαίτερα μεγάλος, σε περίπτωση σεισμού

Η Πύλη του Δερματά βρίσκεται περίπου στη μέση του παράκτιου τείχους του Χάνδακα, στη θέση του σημερινού Μποδοσάκειου Σχολείου, και ένωνε την εντός των τειχών πόλη με τη θάλασσα. Ουσιαστικά λειτουργούσε ως εφεδρική σε περίπτωση αποκλεισμού του στομίου του κεντρικού λιμανιού.
Σε αυτό το σημείο αποβιβάστηκαν το Νοέμβριο του 1668 οι Γάλλοι στρατιώτες του De La Feuillades, που όμως κανονιοβολήθηκαν από τους Τούρκους που είχαν εγκατασταθεί στις εκβολές του Γιόφυρου Ποταμού. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε σημαντική εξέλιξη στη επιτάχυνση της άλωσης της πόλης λίγο αργότερα και την εδραίωση των Οθωμανών στο νησί.
Μεγάλο μέρος της πύλης καταστράφηκε για τη διάνοιξη της οδού Σκορδυλών και της παραλιακής λεωφόρου.

Εγκατελλημένο από το Δήμο Ηρακλείου και τους λοιπούς φορείς αξιόλογο μνημείο της εποχής της Τουρκοκρατίας.

Τετράγωνο κτίσμα, στεγασμένο με θόλο ανοικτό με καμάρα από τη δυτική πλευρά. Μπροστά από το μαγαρά περνούσε ένας μουλαρόδρομος που οδηγούσε στο Ηράκλειο από τα γειτονικά χωριά και τις διάφορες περιοχές του Κανλί Καστελίου.

Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα οι καστρόπορτες του Ηρακλείου, του Λαζαρέτο, η Καινούργια Πόρτα και η Χανιώπορτα, έκλειναν ύστερα από τη δύση του ήλιου και άνοιγαν το πρωί. Οι “στρατολάτες” που δεν πρόφθαναν να μπουν στην πόλη έμεναν σ’ αυτά τα καταλλύματα όπου διανυκτέρευαν, προστατευμένοι από τη βροχή και το κρύο το χειμώνα. Γύρω στους τοίχους ήταν κτισμένα πεζούλια, όπου μπορούσαν να καθίσουν και να κοιμηθούν ακόμη, ώσπου να ξημερώσει. Είχαν βρύση με τρεχάμενο νερό για να ποτίζουν τα ζώα των.