Νομός: Ηρακλείου
28ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Τα συστεγαζόμενα Δημοτικά Σχολεία Ηρακλείου, 28ο και 57ο, βρίσκονται στην οδό Παπαγιάννη Σκουλά 10 στην περιοχή της Θερίσσου. Το μεν πρώτο ξεκίνησε να λειτουργεί ως 12θέσιο ενώ το δεύτερο ως 6θέσιο. Εξαιτίας της ραγδαίας αύξησης του μαθητικού δυναμικού, γρήγορα το 57ο μετατρέπεται σε 7θέσιο.
Το κτίριο ιδρύθηκε το 1998-1999 και εγκαινιάστηκε τον Ιανουάριο του 2000.
Οι χώροι που φιλοξενούν τους μαθητές μας είναι: 19 αίθουσες διδασκαλίας, 1 αίθουσα για το τμήμα ένταξης, 1 αίθουσα για το εργαστήριο πληροφορικής, 1 αίθουσα για το εργαστήριο φυσικής-χημείας, 1 αίθουσα για το γυμναστήριο, 1 αίθουσα φαγητού για το ολοήμερο και 1 αίθουσα πολλαπλών εκδηλώσεων. Το σχολείο μας έχει σχετικά μικρό προαύλιο, με κήπο τριγύρω. Σε αυτό περιλαμβάνονται το κυλικείο, τα γήπεδα μπάσκετ και βόλεϊ.
Σχετικά με την υλικοτεχνική υποδομή, υπάρχουν όλα τα απαραίτητα μέσα για την εκπαιδευτική διαδικασία. Πιο συγκεκριμένα υπάρχουν όργανα φυσικοχημείας και γεωμετρίας, χάρτες, αθλητικό υλικό, εργαστήριο πληροφορικής με 10 υπολογιστές, προτζέκτορες, τηλεοράσεις σε κάθε αίθουσα διδασκαλίας, κασετόφωνα, dvd player, μικροφωνικές και πλούσια σειρά εκπαιδευτικού λογισμικού. Στο σχολικό προγραμματισμό έχει γίνει ανάθεση αρμοδιοτήτων στους εκπαιδευτικούς.
Σύμφωνα με τον εκπαιδευτικό προγραμματισμό του σχολείου, οι εκπαιδευτικοί έχουν αναλάβει την πραγματοποίηση πολλών προγραμμάτων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, Αγωγής Υγείας, και Πολιτιστικών, τα οποία υλοποιούνται στα πλαίσια του μαθήματος της Ευέλικτης ζώνης.
Το σχολικό έτος 2015-16, λόγω της αύξησης του μαθητικού δυναμικού, λειτουργούν στο σχολείο μας 21 τμήματα και έχουν χρησιμοποιηθεί ως αίθουσες διδασκαλίας το εργαστήρι πληροφορικής και το εργαστήρι φυσικής - χημείας.
Μέρη κοντινά με 28ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Κέντρο Ψυχικής Υγείας
Το Κέντρο Ψυχικής Υγείας (Κ.Ψ.Υ.) αποτελεί την κυριότερη από τις δομές παροχής ψυχιατρικών υπηρεσιών που αναπτύσσονται στην κοινότητα. Ακολουθεί το ιδεολογικό υπόβαθρο, τις αρχές και πρακτικές της Κοινοτικής Ψυχιατρικής, η οποία έχει άποψη για τον χαρακτήρα της κοινωνιογένεσης της ψυχικής αρρώστιας και πραγματώνει τους στόχους της μέσα από το εφικτό και την πραγματικότητα.
Οι δραστηριότητες του Κ.Ψ.Υ. εξυπηρετούν και τις τρεις βαθμίδες πρόληψης (πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια, τριτοβάθμια) και προσεγγίζουν το θέμα παροχής των υπηρεσιών ψυχικής υγείας και την ψυχιατρική πράξη ως μια κοινοτική διαδικασία.
Το Κέντρο Ψυχικής Υγείας (Κ.Ψ.Υ.) Ηρακλείου ανήκει στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο. Λειτουργεί από το 2003 και έχει ως βασικούς στόχους:
Την λειτουργία προληπτικών προγραμμάτων που αφορούν το γενικό πληθυσμό τον οποίο εκπαιδεύει συστηματικά σε θέματα ψυχικής υγείας.
Την εκτίμηση των ψυχοκοινωνικών αναγκών των ατόμων της κοινότητας και την δημιουργία των υπηρεσιών εκείνων που καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες.
Την συνεργασία με το τοπικό κοινωνικό- ιατρικό δίκτυο υπηρεσιών όπως οι φορείς Υγείας, Πρόνοιας, Εκπαίδευσης αλλά και Τοπική Αυτοδιοίκηση, Εκκλησία, Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, Πολιτιστικός Σύλλογος, ΚΑΠΗ, Προγράμματα Βοήθειας στο Σπίτι κ.α, για θέματα που αφορούν την ψυχική Υγεία.
http://www.venizeleio.gr/domi/apokentromenes-domes/
Ο ιερός ναός της Παναγίτσας βρίσκεται στην περιοχή Μασταμπάς του Ηρακλείου. Χτίστηκε το 1922 από μικρασιάτες πρόσφυγες, οι οποίοι ήρθαν στην Κρήτη.
Ο ναός είναι αφιερωμένος στην Κοιμήσεως της Θεοτόκου και την ημέρα εορτής του στις 15 Αυγούστου τιμάται ιδιαίτερα από τους κατοίκους της πόλης και των γύρω περιοχών.
Προμαχώνας Μαρτινένγκο Βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο του οχυρού περιβόλου και έχει συμμετρική διάταξη με ίσες τις πλευρές των μετώπων του. Έχει δύο ημικύκλια τμήματα και δύο χαμηλές πλατείες. Σύμφωνα με την πρώτη σχεδίαση προς τις δύο χαμηλές πλατείες οδηγούσε θολοσκεπής στρατιωτική πύλη. Κατά τον 16ο αιώνα αυξήθηκε με νέες επιχωματώσεις ώστε να κατασκευαστεί επάνω σε αυτόν ο τεράστιος επιπρομαχώνας Μαρτινένγκο. Επάνω εκεί βρίσκεται σήμερα ο τάφος του συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη, ενώ στον προμαχώνα λειτουργούν αθλητικές εγκαταστάσεις.
Η εκκλησία σώζεται στην οδό Δελημάρκου, στο «Καμαράκι», μεταξύ της λεωφόρου Καλοκαιρινού και της οδού Ντεντιδάκηδων. Διατηρημένη, σε πολύ καλή κατάσταση, αποτελεί ένα μοναδικό μνημείο της πόλης, κυρίως λόγω της εντυπωσιακής κατασκευής της που ακολουθεί τις βασικές αρχές του γοτθικού ρυθμού.
Η Αγία Αναστασία αναφέρεται στις γραπτές πηγές από το 1375.
Ανήκει στον αρχιτεκτονικό τύπο της δίκλιτης βασιλικής με εγκάρσιο κλίτος και έχει ορθογώνια κάτοψη, με γοτθικά οξυκόρυφα τόξα που χωρίζουν τα δύο κλίτη και ισχυρές αντηρίδες που στηρίζουν την τοιχοδομία εξωτερικά. Σπάνιο για τους ναούς του Χάνδακα είναι το εγκάρσιο κλίτος στην ανατολική πλευρά, με ελαφρά απόκλιση από την κάθετο των άλλων δύο. Δύο ακόμα οξυκόρυφα τόξα συνδέουν το κάθετο κλίτος με τα δύο κεντρικά. Τα μεγάλα οξυκόρυφα παράθυρα αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά του οικοδομήματος.
Ο Gerola την περιέγραψε ως εξής: Δύο γοτθικά οξυκόρυφα τόξα πάνω σε κίονες εξασφαλίζουν την επικοινωνία μεταξύ των δύο κλιτών κατά μήκος του άξονά τους και άλλα δύο με το εγκάρσιο κλίτος. Οι καμάρες της πρόσοψης έχουν δύο τόξα. Οι πόρτες και τα παράθυρα είναι νέες κατασκευές. Εξωτερικά σώζονται αντηρίδες.
Μετά την άλωση του Χάνδακα από τους Οθωμανούς, μετατράπηκε στο τέμενος Retzep Agha.
Η εκκλησία της Αγίας Αναστασίας, μετά την απελευθέρωση της Κρήτης, κατέστη ανταλλάξιμο κτήμα, το 1924 πουλήθηκε από την Εθνική Τράπεζα και μετατράπηκε σε καταστήματα και αποθήκες.
Κηρύχθηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο το 1947.
Σήμερα στεγάζει κατάστημα επίπλων.
Εξαίρετο δείγμα του ρομαντικού νεοκλασικισμού, η ''οικία Τσαχάκη'' είναι ένα από τα κομψότερα σωζόμενα κτήρια της πόλης του Ηρακλείου. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Δημήτρη Κυριακό, ο οποίος φαίνεται ότι έχει επηρεαστεί σημαντικά από τις αρχιτεκτονικές λύσεις του Ε. Τσίλλερ.
Στην οικία Τσαχάκη είναι εμφανείς σημαντικές ομοιότητες με το περίφημο μέγαρο Σταθάτου, έργο του Τσίλλερ που βρίσκεται στη γωνία της Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας με την οδό Ριζάρη στην Αθήνα. Η κατοικία εγκαινιάσθηκε στις 25 Απριλίου 1912, όπως μαρτυρείται από σχετική επιγραφή που είναι χαραγμένη στη δευτερεύουσα σιδερένια αυλόθυρά της.Το κτίριο είναι λιθόκτιστο, διώροφο και στεγάζεται με ξύλινη κεραμοσκεπή στέγη. Η μορφολόγηση των όψεων έχει γίνει με τη χρήση αυστηρών αξόνων συμμετρίας.Ιδιαίτερη σημασία δίδεται στη διαμόρφωση του γωνιακού τμήματος, όπου δημιουργείται πολυγωνική απότμηση με μικρό αύλειο χώρο εμπρός από αυτήν. Εδώ τοποθετείται η κεντρική είσοδος, η οποία ανοίγεται κάτω από εξώστη με ημικυκλική κάτοψη.
Αξιόλογες είναι επίσης και οι υπόλοιπες αρχιτεκτονικές και μορφολογικές επιλογές : ο ημικυκλικός εξώστης υποβαστάζεται από δωρικούς κίονες, οι γωνίες στις όψεις ορίζονται με πεσσούς και τονίζεται ιδιαίτερα η στέψη του κτίσματος. Πλήθος διακοσμητικών στοιχείων, όπως παραστάδες, αετώματα, κόγχες και κεραμοπλαστικές κατασκευές συνθέτουν ένα άρτιο αισθητικά αποτέλεσμα. Οι οροφές ορισμένων εσωτερικών χώρων έχουν διακοσμηθεί με οροφογραφίες.
O προμαχώνας Βηθλεέμ πήρε το όνομά του από τη μικρή εκκλησία της Παναγίας της Βηθλεέμ που βρισκόταν κοντά. Έχει τα ίδια χαρακτηριστικά και των άλλων προμαχώνων του Χάνδακα, δύο ημικυκλικά τμήματα, δύο χαμηλές πλατείες, στις οποίες οδηγούν δυο θολοσκεπείς στρατιωτικές πύλες. Στις χαμηλές πλατείες υπάρχουν χτιστές κανονιοθυρίδες και στοές εξόδου προς την τάφρο.
ΠΥΛΗ ΧΑΝΙΩΝ Από τους Βενετσιάνους λεγότανε Πύλη Παντοκράτορα γιατί εδώ κοντά , στην ΝΑ γωνία ήταν μια εκκλησούλα του Παντοκράτορα. Στην εσωτερική της πρόσοψη έχει ακόμη και σήμερα ένα μετάλλιο με ανάγλυφη προτομή του Παντοκράτορα πάνω σε πρασινωπό μάρμαρο και την επιγραφή OMNIPOTENS = Παντοκράτωρ. Εξωτερικά πάνω από ανάγλυφο πτερωτό λιοντάρι του Αγίου Μάρκου, υπάρχει άλλη ανάγλυφη προτομή του Παντοκράτορα με την ελληνική επιγραφή ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ και το στέμμα του Δόγη Pietro Loredan. Η λατινική προοριζόταν για τους κατοίκους της πόλης που ήξεραν τα λατινικά και η ελληνική για τους χωρικούς που ερχόταν στην πόλη. Η εσωτερική πρόσοψη είναι χτισμένη με ξεστές πέτρες και έχει δυο πόρτες πλάτους τρία μέτρα η καθεμιά. Η πόρτα αναφέρεται στα βενετσιάνικα έγγραφα Porta di Panigra ( παραφθορά της λέξης Παντοκράτωρ).
Η πύλη Παντοκράτορα είναι γνωστή και ως Πύλη των Χανίων ή Χανιόπορτα. Από αυτήν την πύλη επικοινωνούσε η πόλη με τη δυτική Κρήτη. Πήρε το όνομά της από μια εκκλησία του Παντοκράτορα που ήταν χτισμένη μέσα στα τείχη. Στο πάνω μέρος της εξόδου είχε εντοιχισμένες ανάγλυφες πλάκες με το φτερωτό Λέοντα του Αγίου Μάρκου, τη μορφή του Παντοκράτορα με την επιγραφή στα ελληνικά "ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ' και το στέμμα του δόγη της Βενετίας. Στο εσωτερικό της πύλης, από έναν ενιαίο χώρο, ξεκινούσαν δυο θολοσκεπείς μακριοί διάδρομοι με διαφορετικές εισόδους. Ο ένας ένωνε την πόλη με τις δυτικές επαρχίες της βοηθώντας στη μετακίνηση των πολιτών και ο άλλος είχε καθαρά στρατιωτικό χαρακτήρα, και οδηγούσε στο χώρο του προμαχώνα. Η πύλη χρησιμοποιήθηκε μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα και κατά τη διάρκεια Τουρκοκρατίας. Οι βαριές θύρες της έκλειναν με τη δύση του ηλίου και όποιος δεν προλάβανε να μπει, περνούσε τη νύχτα του έξω από το Ηράκλειο, και περίμενε την ανατολή του ηλίου που άνοιγαν και πάλι. Με την πάροδο των χρόνων, την αύξηση του πληθυσμού και της εμπορικής κίνησης που σημειωνόταν στην περιοχή, διαπιστώθηκε ότι η πύλη δεν μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες διακίνησης των ανθρώπων, και έτσι αποφασίστηκε να διανοιχθεί μια δεύτερη είσοδος από ένα ρήγμα που είχε σημειωθεί στο γειτονικό τμήμα του τείχους, το οποίο τελικά διανοίχθηκε, και έτσι διαμορφώθηκε η είσοδος που μέχρι και σήμερα όλοι γνωρίζουμε ως Χανιώπορτα, η οποία τελικά και αντικατέστησε την παλιά πύλη. Δυστυχώς όμως σήμερα ο κίνδυνος κατάρρευσης της πύλης του Παντοκράτορα είναι ιδιαίτερα μεγάλος, σε περίπτωση σεισμού
Προμαχώνας Παντοκράτορα Ο Προμαχώνας Παντοκράτορα στην αρχή ονομαζόταν προμαχώνας του Αγίου Αντωνίου από την ομώνυμη εκκλησία που βρισκόταν στην εξωτερική πλευρά της οχύρωσης. Μετά το 1562 επικράτησε να λέγεται προμαχώνας του Παντοκράτορα από τη μικρή ομώνυμη εκκλησία που βρισκόταν κοντά στο εσωτερικό της οχύρωσης. Η στρατιωτική πύλη προς την ανατολική χαμηλή πλατεία είχε την ιδιομορφία να αποτελεί το ένα σκέλος της μιας από τις τρεις κύριες πύλες εισόδου - εξόδου των πολιτών στο φρούριο, δηλαδή της πύλη Παντοκράτορα. Στα χρόνια που ακολούθησαν επικράτησε η ονομασία Χανιόπορτα, λόγω της εξόδου των Ηρακλειωτών προς τα Χανιά.
Εγκατελλημένο από το Δήμο Ηρακλείου και τους λοιπούς φορείς αξιόλογο μνημείο της εποχής της Τουρκοκρατίας.
Τετράγωνο κτίσμα, στεγασμένο με θόλο ανοικτό με καμάρα από τη δυτική πλευρά. Μπροστά από το μαγαρά περνούσε ένας μουλαρόδρομος που οδηγούσε στο Ηράκλειο από τα γειτονικά χωριά και τις διάφορες περιοχές του Κανλί Καστελίου.
Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα οι καστρόπορτες του Ηρακλείου, του Λαζαρέτο, η Καινούργια Πόρτα και η Χανιώπορτα, έκλειναν ύστερα από τη δύση του ήλιου και άνοιγαν το πρωί. Οι “στρατολάτες” που δεν πρόφθαναν να μπουν στην πόλη έμεναν σ’ αυτά τα καταλλύματα όπου διανυκτέρευαν, προστατευμένοι από τη βροχή και το κρύο το χειμώνα. Γύρω στους τοίχους ήταν κτισμένα πεζούλια, όπου μπορούσαν να καθίσουν και να κοιμηθούν ακόμη, ώσπου να ξημερώσει. Είχαν βρύση με τρεχάμενο νερό για να ποτίζουν τα ζώα των.
Βρισκόταν στο "μικρό τσαρσάκι", δηλαδή στη νότια πλευρά της συνοικίας της Αγίας Τριάδας, και κατασκευάστηκε το 1683. Βρίσκεται σήμερα στην οδό Παλμέτη.
Άγιος Γεώργιος Δωριανός. Πρόκειται για τη γνωστή αρμένικη εκκλησία η οποία κτίστηκε στη β' Βυζαντινή Περίοδοι. Κατά την οθωμανική περίοδο καθιερώθηκε ως αρμενική εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο.
Ο Ορθόδοξος ναός, του Αγίου Ματθαίου βρίσκεται στην οδό Ταξιάρχου Μαρκοπούλου. Κατά την τουρκοκρατία παραχωρήθηκε στους Σιναΐτες καλόγερους σε αντάλλαγμα της Μονής της Αγίας Αικατερίνης που μετατράπηκε σε τζαμί. Σήμερα ο ναός φιλοξενεί συλλογή εικόνων όπου περιλαμβάνονται σημαντικά έργα της Κρητικής Σχολής, όπως η Σταύρωση» του Γεωργίου Καστροφύλακα (1752), Ο Άγιος Τίτος και Σκηνές του Βίου των 10 Μαρτύρων του Ιωάννη Κορνάρου (1773) και άλλα.
