Ανεβάστε φωτογραφίες από
Τσικαλαριά και μοιραστείτε τις μαζί μας!
Νομός: Λασιθίου
Διεύθυνση:
Τηλέφωνο:
Τσικαλαριά
Μέρη κοντινά με Τσικαλαριά
Η θαυμάσια θέση, στην οποία βρίσκεται το χωριό του Μακρύ Γιαλού, τριαντατρία (33) νότια της Σητείας και πάνω στο Λυβικό πέλαγος, δεν ήταν δυνατό να αγνοηθεί από τους Μινωίτες, όπου άφησαν σημαντικά ίχνη κατοίκησης. Πρόκειται για μια μινωική έπαυλη που βρίσκεται στη θέση Πλακάκια του Μακρύ Γιαλού, δυτικά του σημερινού οικισμού, χρονολογείται στην ΥΜ Ιβ περίοδο (1480 - 1425 π.Χ.) και από αρχιτεκτονικής άποψης αποτελεί τη μικρογραφία ενός μινωικού ανακτόρου. Η έπαυλη η οποία βρίσκεται πολύ κοντά σε ένα όρμο, όπου πιθανότατα στη μινωική περίοδο υπήρχε λιμάνι, έλεγχε την αγροτική παραγωγή της παράλιας πεδιάδας αλλά και τις ναυτικές επιχειρήσεις της νότιας ακτής.
Στο μέσο του κτηριακού συγκροτήματος εμφανίζεται η μεγάλη κεντρική αυλή γύρω από την οποία διαμορφώνονται οι υπόλοιποι χώροι με πλακόστρωτα δάπεδα και τοίχους επιστρωμένους με κονίαμα, ενώ υπάρχει και δυτική αυλή. Έχει ισχυρούς εξωτερικούς τοίχους, αυλές, πολλά δωμάτια, κατώφλια, πλακόστρωτα δάπεδα και χώρους που ίσως λατρευόταν το ιερό δένδρο. Στη βόρεια και βορειοανατολική πλευρά της κεντρικής αυλής υπάρχει πεσσοστοιχία από έξι και πέντε πεσσούς αντίστοιχα, από τους οποίους σώζονται μόνο οι βάσεις και ορίζουν τη θέση ενός κτιστού βωμού που εντοπίστηκε στα βόρεια της αυλής. Η κύρια είσοδος της έπαυλης ήταν προς τα βόρεια, υπήρχε όμως άλλη μια προς τα δυτικά. Η οροφή ήταν καλυμμένη με καλάμια και πηλό με τη μέθοδο που ήταν σε χρήση μέχρι πρόσφατα στην κρητική αγροτική αρχιτεκτονική. Η έπαυλη καταστράφηκε από πυρκαγιά.
Από τα κινητά ευρήματα τα πιο σημαντικά ήταν πήλινα και λίθινα αγγεία, ειδώλια και ένας σφραγιδόλιθος από στεατίτη με παράσταση ιερού πλοίου, μιας ιέρειας και ενός ιερού φοινικόδενδρου στη μέση. Η αρχιτεκτονική, ο μικρός αριθμός οικιακών χώρων και η σπουδαιότητα των ευρημάτων, όπως ο σφραγιδόλιθος που απεικονίζει ένα ιερό πλοίο, μαρτυρούν το θρησκευτικό χαρακτήρα της έπαυλης που δεν αποκλείεται να αποτελούσε σημαντικό θρησκευτικό κέντρο της γύρω περιοχής.
Διάφορα τυχαία ευρήματα ήλθαν κατά καιρούς στην επιφάνεια, αλλά συστηματικές ανασκαφές ξεκίνησαν το 1971 από τον τότε Έφορο Αρχαιοτήτων Κωστή Δαβάρα ο οποίος στη θέση Πλακάκια, στα βορειοδυτικά του συνοικισμού, εντόπισε την ύπαρξη μιας σημαντικής μινωϊκής αγροικίας της Υστερομινωικής Εποχής. Οι έρευνες ολοκληρώθηκαν το 1977 και απόδειξαν ότι η αγρέπαυλη καταστράφηκε από φωτιά.
Έχοντας πάρει το όνομα του από τα κούτσουρα των πεύκων τα οποία συστηματικά καλλιεργούταν στην περιοχή, και άφησαν ως προίκα το πολύτιμο «δασάκι», ο Κουτσουράς αποτελούσε μέχρι πρότινος το κέντρο του Δήμου Μακρύ Γιαλού, φιλοξενώντας σχεδόν όλες τις υπηρεσίες του. ο Πληθυσμός του οικισμού είναι 775 κάτοικοι (Απογραφή 2011), 305 κάτοικοι (Απογραφή 1583)
Όπως και όλα σχεδόν τα υπόλοιπα παραθαλάσσια χωριά της περιοχής, ο Κουτσουράς, είναι μια νέα κοινότητα, με την ίδρυσή της να χρονολογείται περίπου στα 1950, κυρίως από κάτοικους του Σταυροχωρίου που επέλεξαν να μετοικήσουν σε πιο εύφορα και παραγωγικά εδάφη όταν οι κίνδυνοι της θάλασσας είχαν πλέον εκλείψει. Χτισμένος κατά μήκος του νότιου κεντρικού οδικού άξονα, σε απόσταση 22 χλμ από την Ιεράπετρα, ο Κουτσουράς μαζί με το Μακρύ Γιαλό με τον οποίο συνορεύει, συγκροτούν ένα «βαρύ» τουριστικό μετωπο.
Σημείο αναφοράς είναι το πευκόφυτο «δασάκι» στην είσοδο του χωριού,δίπλα στην παραλία του Απηγανιά, γνωστό όχι μόνο για τις πλούσιες καλοκαιρινές εκδηλώσεις του αλλά και γιατί εκεί καταλήγει το περίφημο Φαράγγι των Κόκκινων Πεταλούδων το οποίο ξεκινάει απ’ το Ορεινό.
Η παραλία του Καλαμοκανία είναι απ’ τις καλύτερες της περιοχής, ενώ αν βρεθείτε εκεί στα τέλη του καλοκαιριού μπορεί να συναντήσετε τους εντυπωσιακούς «Καλαμοκανάδες», μεταναστευτικά πουλιά ασπρόμαυρα με ψηλόλιγνα κόκκινα πόδια που μοιάζουν με πελαργούς, τα οποία κάνουν μια στάση στα ρέματα που βρίσκονται εκεί και τελικά έδωσαν το όνομά τους στην παραλία.
Μπορεί ο Κουτσουράς να έιναι γνωστός κυρίως για τις καλοκαιρινές ομορφιές του, πρόκειται όμως για ένα ζωντανό χωριό που έχει πολλά να προσφέρει όλες τις εποχές του χρόνου. Πολλές είναι οι ταβέρνες και τα εστιατόρια που λειτουργούν όλο το χρόνο, ενώ αν δοκιμάστε να ζητήσετε τα περίφημα φυστίκια Κουτσουρά, κάποτε σήμα κατατεθέν της περιοχής, που όμως πλέον λίγοι συνεχίζουν να καλλιεργούν.
ΠΕΤΡΟΛΙΒΑΝΟΣ ή ΦΛΕΒΑΡΗΣ
Το δάσος που είναι απέναντι από το μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής λέγεται Πετρολίβανος, αλλά και Φλεβάρης Παλαιά ήταν ένας τεράστιος δρυμός με πηγές και ένας ασφαλής κρυψώνας στις τουρκοπειρατικές επιδρομές. Απέναντι,στα βορειοδυτικά, υπήρχε οικισμός με την ονομασία «Κάτω Μετόχι» και στα 800 μ. προς Βορρά βρισκόταν ένας άλλος ισοδύναμος οικισμός, με την ονομασία «Πάνω Μετόχι».Στους δύο αυτούς οικισμούς φαίνονται και σήμερα χαλάσματα και ερειπωμένα σπίτια.Στο Πάνω Μετόχι υπάρχει ένας πλάτανος από τους 5 που φύτεψε ένας κατάδικος με εντολή ενός Αγά για να του χαρίσει τη ζωή.
Το πρώτο το φύτεψε στην Αγία Φωτιά της Ιεράπετρας, το δεύτερο στο Πάνω Μετόχι, το τρίτο στο Σταυροχώρι, το τέταρτο στη Χρυσοπηγή και το πέμπτο, που καταστράφηκε πριν από μερικά χρόνια, στη Μαλαύρα.
Η περιοχή βρίσκεται νοτιο-ανατολικά του Σταυροχωρίου σε επιβλητικό τοπίο από μια σύνθεση λόφων και απότομων γκρεμών. Η οικοδόμησή του αποδίδεται σε κάποιο θαύμα, που έγινε στα τέλη του 19ου αιώνα.Σύμφωνα με την παράδοση,η αιτία για το κτίσιμό του έγινε εξαιτίας του παρακάτω περιστατικό: Κάποιος Σταυροχωριανός, ονόματι Πιπεράκης Ιωάννης, υπέφερε τόσο πολύ από τα μάτια του, που η τότε ιατρική επιστήμη τον είχε καταδικάσει. Στο σημείο που κτίστηκε το μοναστήρι υπήρχε μια μικρή πηγή.
Ένας βοσκός είδε σε όνειρό του έναν ασκητή με πλούσια γενειάδα στο σημείο της πηγής να του λέει: «Σε παρακαλώ να πεις στον άρρωστο Πιπεράκη να έλθει σε αυτήν την πηγή που είναι αγίασμα να προσευχηθεί, να πλύνει τα μάτια του και θα γίνει εντελώς καλά. Ο βοσκός ενημέρωσε τον άρρωστο και ευθύς αμέσως την επόμενη ημέρα πήγε στην πηγή, προσευχήθηκε, έπλυνε τα μάτια του και πράγματι έγινε εντελώς καλά.Η πηγή αυτή αυτή υπάρχει και σήμερα και μάλιστα με συνεχή ροή νερού.Το μοναστήρι σήμερα δεν έχει μοναχούς.
Σύνδεση με
Facebook