Ζωοδόχος Πηγή

http://ir.lib.uth.gr/bitstream/handle/11615/18374/article.pdf?sequence=1

Νότια του νομού Ηρακλείου βρίσκεται το Φαράγγι της Πορτέλας. Ανεξάντλητη αλλά και ιδιαίτερα άγρια η ομορφιά του, ιδανικό για όσους ασχολούνται με canyoning.

Ξεκινάει από το χωριό Χόντρος και καταλήγει στον Κερατόκαμπο με συνολικό μήκος περίπου 4,6 χιλιόμετρα. Η μεγάλη ποσότητα νερού που μαζεύει μετά από βροχόπτωση χρησιμοποιείται για την άρδευση της περιοχής.

Διαθέτει αρκετά μεγάλη ποικιλία φυτών σε σχέση με τα υπόλοιπα φαράγγια της Κρήτης, διαθέτει πάνω από 20 τεχνικές καταβάσεις και χωρίζεται σε 3 μέρη με σημαντικότερο αξιοθέατο το "σιφόνι".

Η τεχνητή λίμνη του Σκινιά, απέχει μόλις 1 χλμ. βόρεια του ομώνυμου οικισμού και συγκεντρώνει τα νερά του ποταμού Μπαρίτη. Αποτελεί και αυτή ένα από τα σημαντικά αρδευτικά έργα του Δήμου Μινώα Πεδιάδας, η οποία με την πάροδο του χρόνου έχει εξελιχθεί σε αξιόλογο βιότοπο. Έτσι, σήμερα είναι πλέον πόλος έλξης αρκετών υδρόβιων ειδών, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζει αρκετά πλούσια ορνιθοπανίδα.
 

Σε απόσταση 1 χλμ. νότια του χωριού Καραβάδο, στη θέση «Πέρα Αλώνια», βρίσκεται η μικρή ομώνυμη λιμνοδεξαμενή, η οποία τροφοδοτείται από έναν παραπόταμο του Μπαρίτη ποταμού. Το φράγμα χωρητικότητας μόλις 120.000κ.μ., κατασκευάστηκε το 1993 για αρδευτικούς σκοπούς και σήμερα το νερό που συγκεντρώνει, φτάνει για να καλύψει τις ανάγκες μιας αγροτικής έκτασης περίπου 800 στρεμμάτων. Ακόμα, λόγω της θέσης του σε σημείο πέρασμα για τα μεταναστευτικά πουλιά, αλλά και σε συνδυασμό με την καλή κατάσταση των οικότοπων του Μπαρίτη, ο ταμιευτήρας αυτός, αποτελεί παράλληλα έναν αξιόλογο υδροβιότοπο με αρκετά πλούσια βιοποικιλότητα.
 

Το χωριό Μάρθα βρίσκεται 54 χιλιόμετρα νότια του Ηρακλείου, σε υψόμετρο 390 μέτρων στους πρόποδες του υψώματος Κούπα της Δίκτης. Στην ουσία το χωριό αποτελείται από δύο συνοικισμούς την Πέρα Μάρθα ή Μικρή Μάρθα και την Πόδε Μάρθα ή Μεγάλη Μάρθα.

Για την προέλευση της ονομασίας του χωριού υπάρχουν δύο εικασίες. Η πρώτη αναφέρει ότι το όνομα προέρχεται από το την καλόγρια της Μονής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου που υπήρχε στην περιοχή, ενώ η δεύτερη θέλει το όνομα να οφείλεται σε μία αρχόντισσα της οποίας το αρχοντικό του οποίου τα ερείπια υπάρχουν μέχρι σήμερα και βρισκόταν κοντά στο μοναστήρι.