Εκκλησία

Από το 1977 έως το 1982, διενεργήθηκε ελληνοϊταλική ανασκαφική έρευνα στο χώρο του σημερινού χωριού Νεροκούρου, λίγο έξω από την πόλη των Χανίων. Ανασκάφηκε εκτεταμένος οικισμός , συγκροτημένος κατά γειτονιές, που ιδρύθηκε προς το τέλος της μεσομινωικής περιόδου. Από τον οικισμό διατηρείται επισκέψιμη η Οικία Ι, που αρχιτεκτονικά ανήκει στον τύπο της μινωικής έπαυλης.

Η Οικία Ι ακολουθεί τα ανακτορικά πρότυπα με πλακόστρωτα δάπεδα, πολύθυρο και όροφο. Από την κατασκευή του κτιρίου καθώς και από την κεραμική προκύπτει ότι υπάρχουν δύο οικοδομικές φάσεις, που πρέπει να ανήκουν στη Μεσομινωική ΙΙΙ/Υστερομινωική Ι περίοδο (1600 π.Χ.). 
Ανατολικά της οικίας Ι, βρέθηκε τετράγωνο κτίσμα με δάπεδο από υδροκονίαμα και μικρή δεξαμενή με τοιχώματα από χοντρό υδροκονίαμα. Το όλο κτίριο θυμίζει ληνό, που φαίνεται ότι δεν ανήκει στο μινωικό κτιριακό συγκρότημα. Επίσης, στο ΒΔ άκρο της ανασκαφής βρέθηκε τμήμα λιθόστρωτου μονοπατιού, από πολύ μικρές ακανόνιστες πέτρες, με κατεύθυνση διαφορετική από τους τοίχους του κτιρίου. 
Η δεύτερη οικία βρέθηκε 300 μ. περίπου ανατολικά από την Οικία Ι, κοντά στη συμβολή του νέου εθνικού δρόμου και του κοινοτικού προς Νεροκούρου. Πρόκειται για τμήμα οικοδομήματος με δύο αποθηκευτικούς χώρους και πλακόστρωτο δάπεδο, της ίδιας εποχής με την Οικία Ι. 
Μέσα στον αρχαιολογικό χώρο βρέθηκε λάκκος με κεραμική της Πρωτομινωικής περιόδου, ενώ σε σωστική ανασκαφή στον ίδιο χώρο ήρθαν στο φως αρχιτεκτονικά λείψανα της ύστερης Νεολιθικής περιόδου. 
Εκτός από τη μινωική εγκατάσταση, που περιλαμβάνεται στον αρχαιολογικό χώρο, στην ευρύτερη περιοχή του Νεροκούρου έχουν εντοπιστεί και ανασκαφεί και άλλες αρχαιότητες διαφόρων χρονικών περιόδων (μινωικών, κλασικών, ελληνιστικών, ρωμαϊκών και παλαιοχριστιανικών χρόνων).

Το Μουσείο Σχολικής Ζωής είναι ένα κέντρο πολιτισμού που εστιάζει στην εκπαιδευτική και παιδαγωγική πρακτική του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος. Το μουσείο βρίσκεται στην περιοχή Νεροκούρου στα Χανιά και στεγάζει όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτήριζαν τη σχολική ζωή του παρελθόντος, όπως έντυπα, διάφορα αντικείμενα, εποπτικά μέσα διδασκαλίας κ.λ.π.

Βασικός σκοπός του Μουσείου Σχολικής Ζωής είναι η αναζήτηση του εκπαιδευτικού και σχολικού παρελθόντος σε όλες τις περιόδους της τοπικής και γενικότερα της Κρητικής Ιστορίας, η επιστημονική ανάλυση, καταγραφή και διαφύλαξή του, η σύνδεσή του με τη σημερινή εκπαιδευτική πραγματικότητα και τις ανάγκες της, καθώς και η προβολή του ως μια σημαντική παράμετρο επιρροής στο αύριο της Εκπαίδευσης.

Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Χρυσοπηγής ιδρύθηκε στα Χανιά κατά την τελευταία περίοδο της Βενετοκρατίας (τέλη 16ου αιώνα) και είναι αφιερωμένη στην Παναγία την Ζωοδόχο Πηγή.  Κάθε χρόνο δέχεται χιλιάδες προσκυνητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό που συρρέουν από ευλάβεια για να προσκυνήσουν τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας.

Στο πέρασμα των αιώνων το μοναστήρι γνώρισε περιόδους άνθισης και παρακμής. Δέχτηκε πολλές επιδρομές και υπέστη σοβαρές καταστροφές από τους Τούρκους και Γερμανούς κατακτητές της Κρήτης. Η Μονή υπήρξε ανδρική μέχρι το έτος 1976, οπότε και μετατράπηκε σε γυναικεία και αναστηλώθηκε εκ θεμελίων.