Χερονήσι

Βρίσκεται ανατολικά της νήσου Ρήνειας και δυτικά της Δήλου και ανήκει στο δήμο Μυκόνου.

Βρίσκεται στο μέσο περίπου του νησιού και φτάνει μόλις τα 112 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στις παρυφές του υπάρχουν τα Ιερά αρχαίων ελληνικών και άλλων μη ελληνικών θεών καθώς και σκάλες που οδηγούν στην κορυφή του.

Ιερό αφιερωμένο πιθανότατα στη θεότητα Τύχη της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, που αποτελούσε προσωποποίηση της τύχης, της ευμάρειας και του πλούτου. Η αντίστοιχη Ρωμαϊκή θεότητα ήταν η Φορτούνα.

in this house they found the headless statues of the owners, Dioskourides and his wife Cleopatra, a couple from Athens; they were erected in 138 BC by Cleopatra after the death of her husband; French archaeologists chose to name the house after her, a decision which increases the number of visitors, but disappoints those of them who believed there was a link between the location and Cleopatra VII, the famous Egyptian queen. Cleopatra is a Greek name meaning "glory of her father".

Ναός αφιερωμένος στη θεά Αφροδίτη.

Δημόσια δεξαμενή για την συγκέντρωση νερού από τον ποταμό Ινωπό, τον ιερό ποταμό της Δήλου που θεωρείται ότι πήγαζε από το όρος Κύθνος και σύμφωνα με το μύθο επικοινωνούσε υπόγεια με τον ποταμό Νείλο. Το νερό της δεξαμενής χρησιμοποιούνταν και για τις τελετουργίες των Αιγυπτιακών Ιερών.

Ναός της Ίσιδος

Ο μικρός δωρικός ναός της Ίσιδος, βρίσκεται στο Ιερό των Ξένων Θεών, στους πρόποδες του Κύνθου. Οικοδομήθηκε στις αρχές του 2ου αιώνα π.Χ. και επισκευάσθηκε από τους Αθηναίους το 135 π.Χ. Στο εσωτερικό του ναού σώζεται ακόμη το λατρευτικό άγαλμα της θεάς, που λατρευόταν με διάφορα ονόματα και ήταν η προστάτις των ναυτικών και αυτή που έδινε καλή υγεία και τύχη.

Συγκρότημα ιδιωτικών κατοικιών, που πήραν το όνομά τους από τον Ινωπό ποταμό που έρεε στην περιοχή. Τα ύδατα του ποταμού θεωρούνταν ιερά γιατί σύμφωνα με το μύθο συνδεόταν υπόγεια με τα ύδατα του ποταμού Νείλου στην Αίγυπτο.

Ο μεγαλύτερος σε έκταση και κυριότερος οικισμός του νησιού, με πολλά οικοδομήματα, πολλά από αυτά διατηρημένα σε καλή κατάσταση. Η συνοικία δίνει μια καλή άποψη στον επισκέπτη, για την δομή ενός καλά οργανωμένου, αρχαίου ελληνορωμαϊκού οικισμού. Στην συνοικία αυτή αξίζει να επισκεφτείτε την Οικία με την Τρίαινα, την Οικία με το Διόνυσο και την Οικία της Κλεοπάτρας και του Διοσκουρίδη.

Ήταν Iερό των Αιγυπτίων εμπόρων, που οικοδομήθηκε γύρω στο 200 π.Χ.. Στο ιερό αυτό λατρευόταν ο αρχαίος Ελληνο-Αιγύπτιος θεός Σάραπις (ή Σέραπις) καθώς και η Ίσιδα, ο Άνουβις και αργότερα και ο Ώρος, ο οποίος αποκαλούνταν από τους αρχαίους Έλληνες Αρποκράτης.

Ήταν το επίσημο Ιερό των Συρίων θεών που κατασκευάστηκε πιθανόν γύρω στα μέσα του 2ου αι. π.Χ.. Στο Ιερό λατρευόταν η Ατάργατη, που ταυτίστηκε με την Αφροδίτη, και ο σύντροφός της Άδαδος, θεός συγγενικός με τον Δία.

Μια από τις πιο καλά διατηρημένες κατοικίες της Δήλου με αξιόλογα ψηφιδωτά. Διάφορα ψηφιδωτά απεικονίζουν θεατρικές μάσκες, απ' όπου πήρε και το όνομά του το κτήριο. Σε ένα άλλο εκπληκτικό ψηφιδωτο, παριστάνεται ο θεός Διόνυσος, να ιππεύει ένα πάνθηρα ή μια λεοπάρδαλη.

Ναός της Ήρας

Ο δωρικός ναός της Ήρας οικοδομήθηκε γύρω στο 500 π.Χ., κάτω από τον σηκό, όμως, βρέθηκαν λείψανα ενός αρχαιότερου ναού των αρχών του 7ου αιώνα π.Χ. Κάτω από τον σηκό βρέθηκαν επίσης πολλά αγγεία αρχαϊκών χρόνων (στο Μουσείο), αρκετά από τα οποία έχουν εγχάρακτες αναθηματικές επιγραφές. Στα νότια του ναού βρίσκεται ο βωμός της θεάς.

Το αρχικό ξύλινο θέατρο αντικαταστάθηκε στις αρχές του 3ου αιώνα π.Χ. με το σημερινό λίθινο. Το επιθέατρο και το κατώτερο τμήμα του θεάτρου, που δεν είναι ομόκεντρα, χωρίζονται από διάζωμα. Πίσω από την πρώτη σειρά καθισμάτων, που ήταν για τα τιμώμενα πρόσωπα, υπάρχουν 26 σειρές θρανίων στο κάτω τμήμα και άλλες 17 σειρές στο επιθέατρο, που χωρίζονται από οκτώ κλίμακες σε επτά τμήματα (κερκίδες), που μπορούσαν να εξυπηρετήσουν περίπου 5.500 θεατές. Μπροστά από την κυκλική ορχήστρα σώζονται τα θεμέλια της σκηνής.

Η νήσος Δήλος αναδύεται στην ελληνική Ιστορία από τις αρχές του 10 αιώνα π.Χ., ως ένα σπουδαίο λατρευτικό κέντρο του ιωνικού κόσμου, με αφετηρία τη μυθολογική γέννηση του Απόλλωνα και της Άρτεμης, και γίνεται αργότερα έδρα αμφικτυονίας νησιών του Αιγαίου.

Στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. οι Αθηναίοι τείνουν να κυριαρχήσουν και στο ιερό νησί.

Το 540 π.Χ ήδη, ο Πεισίστρατος αποφασίζει την πρώτη κάθαρσή του, ενώ με τη δεύτερη, το 426 π.Χ, μεταφέρονται τα οστά όλων των νεκρών της Δήλου στο γειτονικό νησί Ρήνεια και απαγορεύονται πλέον οι γεννήσεις και οι θάνατοι στο νησί του Απόλλωνα ώστε να μη μιαίνουν το Ιερό του.

Με την έλευση των Μακεδόνων το 315 π.Χ το νησί αποκτά την ανεξαρτησία του και τη δυνατότητα να αναπτυχθεί εμπορικά.

H εγκατάσταση των Ρωμαίων αργότερα, έχει σαν αποτέλεσμα την αθρόα προσέλευση Αιγυπτίων, Συρίων και Ιταλών και την περαιτέρω ανάπτυξη του νησιού έως το 88 π.Χ όπου κατά τη διάρκεια των Μιθριδατικών πολέμων, δέχεται δύο φοβερές επιθέσεις και αρχίζει να φθίνει έως την τελική εγκατάλειψη του τον 6ο μ.Χ. αιώνα.

Μετά από αιώνες ακινησίας η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή ξεκινά ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο το 1873 και η Δήλος ξαναβγαίνει από την αφάνεια, αποκαλύπτοντας την πλούσια Ιστορία της σε ολόκληρο τον Κόσμο.

Το αρχαιολογικό Μουσείο της Δήλου είναι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα της Ελλάδας, με σπάνια εκθέματα όπως γλυπτά, αγγεία, επιγραφές, θαυμάσια μωσαϊκά κ.α.

Η Δήλος και η Ρήνεια τελούν υπό την προστασία του Υπουργείου Πολιτισμού και απαγορεύονται ο ελλιμενισμός σκαφών και η διανυκτέρευση ατόμων χωρίς ειδική άδεια.  

Πώς θα φτάσετε
 

Υπάρχουν δρομολόγια για τη Δήλο κάθε μέρα, εφόσον βέβαια ο καιρός το επιτρέπει (καθώς ιδιαίτερα την περίοδο του χειμώνα ή το καλοκαίρι με τα ισχυρά μελτέμια, η πρόσβαση καθίσταται αδύνατη, όχι μόνο για τους επισκέπτες, αλλά και για τους εργαζόμενους). Εκτός από τα δρομολόγια που γίνονται από τη Mύκονο όλο το χρόνο, υπάρχουν μόνο στην περίοδο αιχμής δρομολόγια και από άλλα νησιά των Kυκλάδων (από την Tήνο και τη Nάξο κυρίως).
 
Οι επισκέπτες θα πρέπει να ενημερώνονται για τις καιρικές συνθήκες και τα δρομολόγια μέσω του Λιμεναρχείου

Είναι μια φυσική χαράδρα στο βράχο που πιθανότατα ήταν τόπος λατρείας του ημίθεου Ηρακλή στο νησί. Κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. μεγάλες πλάκες προστέθηκαν στη χαράδρα, δημιουργόντας μια στέγη και ο ναός πήρε τη μορφή που έχει σήμερα. Λαξευμένη στο βράχο, στο εσωτερικό της χαράδρας, βρίσκεται μια μικρή πλατφόρμα στην οποία βρισκόταν ένα ελληνιστικό άγαλμα του Ηρακλή. Στην ελληνιστική Δήλο, ο Ηρακλής είναι ο δεύτερος (μετά την Αφροδίτη) δημοφιλέστερος θεός, ενώ στους ύστερους ελληνιστικούς χρόνους, ο Ηρακλής λατρευόταν ως προστάτης των ναυτικών.

Η Οικία του Διονύσου

Η "Οικία του Διονύσου" είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα ιδιωτικής κατοικίας στην Δήλο γύρω στο τελευταίο τέταρτο του 2ου αιώνα π.Χ. Ονομάστηκε έτσι από το περίφημο ψηφιδωτό του αιθρίου που παριστάνει τον Διόνυσο πάνω σ' έναν πάνθηρα. Ένας στεγασμένος διάδρομος οδηγεί από την οδό στήν κεντρική αυλή, που περιβάλλεται από περιστύλιο, στο οποίο ανοίγουν τα δωμάτια του ισογείου. Στο κέντρο της αυλής υπάρχει υπόγεια δεξαμενή στεγασμένη με ένα σπουδαίο ψηφιδωτό δάπεδο, στην οποία συγκεντρωνόταν το νερό της βροχής. Μία λίθινη σκάλα οδηγεί στα κομψά ιδιαίτερα δωμάτια του πρώτου ορόφου.
 

Ιερό αφιερωμένο στον θεό Δία Κύνθιο και στη θεά Αθηνά Κυνθία.

Μία από τις πλουσιότερες και πιο καλά διατηρημένες κατοικίες στη Δήλο. Πήρε το όνομά της πολλές Ερμαϊκές στήλες (μαρμάρινες στήλες) που βρέθηκαν στο εσωτερικό του οικοδομήματος, το οποίο ήταν πολλαπλών ορόφων. Ωστόσο είναι αβέβαιο αν πρόκειται για ιδιωτική κατοικία κάποιας πλούσιας οικογένειας ή χώρος συνεδρίασης κάποιου συλλόγου της Δήλου.

Μεγάλη δημόσια δεξαμενή για την συλλογή και αποθήκευση των ομβρίων υδάτων, από της απορροές των γύρω λόφων, που διοχετευόταν στη δεξαμενή μέσω οχετών. Εξυπηρετούσε κυρίως τις ανάγκες του θεάτρου.

Ιδιωτική κατοικία με θαυμάσια διατηρημένα ψηφιδωτά δάπεδα. Το πιο πιθανό είναι να οικοδομήθηκε από κάποιον έμπορο από τη Φοινίκη. Ένα από τα ψηφιδωτά στο δάπεδο του οικοδομήματος απεικονίζει Ερωτιδείς (μικροί Έρωτες) που οδηγούν από ένα ζευγάρι δελφίνια και ένα άλλο απεικονίζει τη φοινικική θεότητα