Ορμίσκος Εγγλέζου

Το γνωστό ακρωτήριο στο Β.Α. άκρο της Κρήτης, το αρχαίο Σαμώνιον ή Σαλμώνιον. Ασφαλτοστρωμένος δρόμος 18 χλμ. από το Παλαίκαστρο οδηγεί στην Ναυτική βάση στον όρμο Κυριαμάδι (απαιτείται άδεια διέλευσης). Πρόκειται για τοπίο ιδιαίτερου χαρακτήρα και φυσικού κάλους με τις βραχώδεις επιφάνειες, τους πολλούς μικρούς και γραφικούς ορμίσκους που θυμίζουν φιόρδ, τους ανοιχτούς ορίζοντες, το έντονο φως και τα εξαίσια χρώματα του ουρανού και της θάλασσας και την αίσθηση της ερήμου και του «ακρότατου ορίου». Στο άκρο του ακρωτηρίου βρέθηκαν τα ερείπια εκκλησίας του 14ου αιώνα, προφανώς του Αγ. Ισιδώρου από όπου το όνομα του ακρωτηρίου, ενώ δίπλα υπάρχει ο νεώτερος ομώνυμος ναός. Κατά τον Απολλώνιο τον Ρόδιο στο ακρωτήριο Σαμώνιο αποβιβάστηκαν οι Αργοναύτες επιστρέφοντας από την Κολχίδα και εκεί έχτισαν το ναό της Μινωίδας ή Σαμωνίας Αθηνάς. Στην παραλία του μικρού κόλπου και κατά το μεγαλύτερο μέρος μέσα στη θάλασσα εντοπίστηκαν τα ερείπια ναού του 4ου π.χ. αιώνα. Κοντά στην εκκλησία υψώνεται το επιβλητικό κτήριο του Φάρου, που λειτουργεί και σήμερα και χτίστηκε το 1880. Ή θαλάσσια περιοχή είναι γεμάτη υφάλους, ξέρες και αρχαία ναυάγια. Στη περιοχή του Κάβου, που είναι, εξαιρετικά. ενδιαφέρουσα και από αρχαιολογικής πλευράς βρέθηκαν αρχαίες επιγραφές, βραχογραφίες και λατομεία της θαυμάσιας γκριζόμαυρης πέτρας από την οποία χτίστηκαν πολλά κτήρια της Ιτάνου κ.α. αρχαίων πόλεων.

1. ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ
Πρωτολειτούργησε το 1880, όταν η περιοχή ήταν υπό την κατοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Εντάχθηκε στο Ελληνικό Φαρικό Δίκτυο στις 8 Μάιου 1915. Κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου ο φάρος παρέμεινε σβηστός, λόγω φθορών που υπέστη από τα στρατεύματα κατοχής . Το 1945, στα πλαίσια ανασυγκρότησης του Φαρικού Δικτύου, ο φάρος επαναλειτούργησε με πηγή ενέργειας το πετρέλαιο. Το 1982 ο φάρος ηλεκτροδοτήθηκε 

2.ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΚΤΙΡΙΟΥ
Ισόγειος οικία αποτελούμενη από 4 δωμάτια, μίας κουζίνας, ενός λουτροκαμπινέ και μίας αποθήκης. Ο πύργος είναι στρογγυλός, συνεχόμενους του κτιρίου εξ οπλισμένου σκυροδέματος διαμέτρου 1,90μ και ύψους 15 μ. Βρίσκεται στη βορειοανατολική

http://www.hellenicnavy.gr/

Η παραλία Μαριδάτη βρίσκεται βόρεια του κόλπου του Κουρεμένου και είναι από παλιά γνωστή για τα ξεχωριστά πολύχρωμα πετρώματά της. Πρόκειται για πολύχρωμους σχιστόλιθους και άλλα μεταμορφωμένα πετρώματα της ενότητας Φυλλιτών – Χαλαζιτών.

Στην παράκτια ζώνη της παραλίας Χιώνα στο Παλαίκαστρο, αναπτύσσεται μία μικρή αλυκή η οποία αποτελεί μία μικρή λίμνη θαλασσινού νερού πίσω από την παραλία με σημαντικά υδρόβια οικοσυστήματα.

Φυσικός παράκτιος υγρότοπος. Είναι ένα εποχικό αλμυρό λιμνίο με αμμώδες υπόστρωμα το οποίο δέχεται γλυκό νερό από τις επιφανειακές απορροές και από τον υδροφόρο ορίζοντα. Αλμυρό νερό εισέρχεται στον υγρότοπο μέσω του του χειμέριου κύματος από μια δίοδο επικοινωνίας στο νοτιοανατολικό του τμήμα. Έννα αμμώδες μέτωπο χωρίζει την κατακλυζόμενη έκταση από την παραλία και την θάλασσα, εγκλωβίζοντας το νερό στο λιμνίο κατά τους χειμερινούς μήνες.

Έκταση: 23 στρέμματα

Βρίσκεται εντός περιοχής NAATURA.

Ο υγρότοπος της Χιόνας έχει μεγάλη ορνιθολογική σημασία ως περιοχή ανάπαυσης των μεταναστευτικών πουλιών. Στην περιοχή έχει παρατηρηθεί μεγάλος αριθμός πουλιών κατά τους χειμερινούς και ανοιξιάτικους μήνες.

Η καταπληκτική παραλία της Μεγάλης Κεφάλας βρίσκεται αρκετά νότια του Βάι και η μοναδική πρόσβαση σε αυτήν είναι μέσω πεζοπορικού μονοπατιού. Στα πρανή της παραλίας εμφανίζονται τα πολύχρωμα μεταμορφωμένα πετρώματα της ενότητας των Φυλλιτών – Χαλαζιτών τα οποία δημιουργούν ένα μοναδικό παραθαλάσσιο τοπίο.

Η περιοχη βρισκεται μεσα σε ελεγχόμενη ζωνη απο το Πολεμικο Ναυτικό και ανοιγει για τον κοσμο μονο τη μερα της γιορτης του Οσίου. Το πανηγύρι οργανώνεται απο το Ναύσταθμο Κρητης.
Η Εκκλησία στις 4 Φεβρουαρίου, γιορτάζει τη μνήμη του οσίου Ισιδώρου Πηλουσιωτη (περ.370 – περ.435 ή 450 μ.Χ.), που ηταν μοναχός, εκκλησιαστικός πατέρας και συγγραφέας από την Αίγυπτο. Κι όπως γράφει ο αρχαιολόγος Αντώνης Βασιλάκης ονομάζεται Πηλουσιώτης απο το αρχαίο Πηλούσιο (σημερινό Πορτ Σάιντ), όπου ήταν η μονή του. Ασχολήθηκε με τη μελέτη των Γραφών και την υπεράσπιση της Ορθοδοξίας. Έγραψε 3000 (ή 10.000 επιστολές) με ερμηνείες της Αγίας Γραφής. Πίστευε και κήρυττε ότι τρία πράγματα είναι απαραίτητα για τη σωτηρία της ψυχής: η προσευχή, η αρετή και η πίστη. Τα έργα του παρουσιάζουν και μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον και περιέχονται στην Patrologia Graeca του Migne. Χαρακτηριστικό απόφθεγμα του, πάντοτε επίκαιρο: «Το μεν της ειρήνης όνομα πανταχού, το δε πράγμα ουδαμού.»
Κάθε χρόνο, στις 4 Φεβρουαρίου, γινεται πανσητειακό πανηγύρι στο ναό του οσίου στον Κάβο Σίδερο, στο ανατολικοτερο άκρο της Κρήτης, που εχει το όνομα του οσίου (αρχαίο Σαμωνιο ακρωτήριο, οπου ναυάγησαν οι Αργοναύτες). Η περιοχη βρισκεται μεσα σε ελεγχόμενη ζωνη απο το Πολεμικο Ναυτικό και ανοιγει για τον κοσμο μονο τη μερα της γιορτης του Οσίου. Το πανηγύρι οργανώνεται απο το Ναύσταθμο Κρητης. Οι Σητειακοί περισυλλέγουν τις περιφημες αγριαγγινάρες και το σταμναγκάθι με ιδιαίτερο ζήλο.

Εδώ, στα ανατολικά του φάρου ανοίγεται ένας ασφαλής ορμίσκος που βλέπει προς Α. Στην αμμώδη παραλία του σώζονται διάφοροι ογκόλιθοι λαξευμένοι με επιμέλεια, που πρέπει να ανήκουν στον περίφημο ναό της Σαμωνίας Αθηνάς, το ιρόν Αθηναίης Μινωίδος.... υπέρ Σαλμωνίδος άκρης (Απόλλ. Ρόδ. IV 1688 κ.ε.) που κατά την παράδοση ιδρύθηκε από τους Αργοναύτες όταν προσέγγισαν εδώ κατά την εκστρατεία τους. Τα ερείπια αυτά βρίσκονται μισοβυθισμένα στα όρια ξηράς και θάλασσας και πρέπει να είναι μάρτυρες μιας μικρής τοπικής καταβύθισης της ξηράς σε συνδυασμό με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Η τελευταία έχει υπολογιστεί σε 1 μ. περίπου από την αρχαιότητα και οφείλεται στην τήξη των πάγων των πόλων.

Παράκτιος φυσικός υγρότοτοπος που διατηρεί νερό όλο το χρόνο. Η ύπαρξη του οφείλεται στη συγκέντρωση υπογείων και επιφανειακών νερών ενώ δέχεται και την επίδραση της θάλασσας. Στην υδροφυτική βλάστηση κυριαρχούν τα ψαθιά (Typha Domingensis), ενώ περιμετρικά του λιμνίου απαντάται το ξενικό καλάμι (Arundo donax) και φυτεμένα αρμυρίκια.

Έκταση: 2 στρέμματα

Ο υγρότοπος βρίσκεται εντός ορίων ζώνης NATURA.

Ο υγρότοπος του Μαριδάτη είναι σημαντικός ως περιοχή ανάπαυσης των μεταναστευτικών πουλιών.