Εκκλησία

Λάκκος της Λίμας ή Βρομωνερό

Το Δάσος του Βρομωνερού βρίσκεται σε υψόμετρο 1300μ πάνω από την θάλασσα.

Η ονομασία Βρομωνερό (καί όχι βρωμονερό) είναι αρχαία και προέρχεται από τις λέξεις "βριμώ" που σημαίνει δυνατό, και "ιερό".

Μέσα στο δάσος από πρίνους και ασφένδαμους θα βρούμε ένα ιδανικό για κατασκηνωση χώρο με χτιστές ψησταριές, πάγκους, βρύσες κλπ. Πιο πάνω είναι το καταφύγιο, ένα πετρόκτιστο δωμάτιο με τα στοιχειώδη για επιβίωση.

Το μεγαλύτερο δάσος πρίνων στην Κρήτη, είναι το δάσος του Ρούβα, το οποίο αποτέλεσε καταφύγιο των Χριστιανών κατά τις επαναστάσεις των προηγούμενων αιώνων. Στην περιοχή του Ρούβα βρίσκονται τα «μητάτα» των κτηνοτρόφων της Γέργερης.

Είναι θαυμάσιο μέρος για να περάσει κανείς τη μέρα του κάνοντας μικρούς ή μεγαλύτερους περίπατους στο δάσος τριγύρω.

 

Η απόσταση από τη λίμνη Βότομος του Ζαρού μέχρι τον Αγιο Ιωάννη μέσα στο δάσος του Ρούβα είναι περίπου 2-3 ώρες + 2 ώρες για την επιστροφή. Αν δεν θέλετε να περπατήσετε μπορείτε να πάτε με αυτοκίνητο 4x4 από την Γέργερη. O δρόμος είναι κακός χωματόδρομος, που συνεχίζει μέχρι το οροπέδιο της Νίδας.

Ο Τάφκος Πετραδολακίων στο νομό Ρεθύμνου βρίσκεται νότια των Ανωγείων  στην τοποθεσία Πετραδολάκια και αυτή τη στιγμή είναι το δεύτερο βαθύτερο σπήλαιο στην περιοχή του Ψηλορείτη, μετά την Ταφκούρα.

Από τα πρώτα σπηλαιοβάραθρα που εξερευνήθηκαν από Γάλλους σπηλαιολόγους τη δεκαετία του 1980 και 1990 και σε υψόμετρο 1.437 μέτρων, ο Τάφκος Πετραδολακίων έχει συνολικό βάθος τα 475 μέτρα και το μήκος των διαδρομών του φτάνει τα 380 μέτρα.

Η είσοδός του έχει διανοιχθεί σε ασβεστόλιθο Τρίπολης, ενώ μετά τα 100 πρώτα μέτρα συνεχίζεται η ανάπτυξή του στους πλακώδεις ασβεστόλιθους του Ψηλορείτη. Κατά μήκος της διαδρομής του, ο Τάφκος Πετραδολακίων έχει πάνω από 20 κατεβάσματα με μέσο βάθος τα 30 μέτρα ενώ αρκετά από αυτά, βάθους 45 και 60 μέτρων, δημιουργούν καταρράκτες με μεγάλες ποσότητες νερού. Η ροή του νερού είναι αδιάλειπτη καθόλη τη διάρκεια  του χρόνου, με μεγάλες διακυμάνσεις στην παροχή του από τα 23 μέτρα και κάτω.  Οι ποσότητες νερού στο σπήλαιο το χειμώνα καθιστούν απαγορευτική την προσπέλασή του από τον Νοέμβριο έως και τον Απρίλιο, ενώ οι συνθήκες είναι αρκετά δύσκολες και κατά την καλοκαιρινή περίοδο, αφού η θερμοκρασία νερού δεν ξεπερνάει τους 6 βαθμούς Κελσίου.

Ο Τάφκος Πετραδολακίων που αποτελείται από 20 τουλάχιστον εντυπωσιακά κατακόρυφα πηγάδια μέσου βάθους 30-40μέτρων, έχει πλούσιο διάκοσμο όλων των μορφών, όπως σταλακτίτες, σταλαγμίτες, κολόνες, λιθωματικές λεκάνες, ελικτίτες, κοραλλοειδή κ.ά.

Κατά μήκος της μεγαλύτερης αίθουσας του σπηλαίου, γνωστή ως “η αίθουσα του ελαφιού”, εντοπίστηκαν απολιθωμένα τμήματα κρανίου ελαφιού, ζώο που θεωρείται ότι ζούσε στην Κρήτη πριν 50.000 χρόνια. Παρόμοια απολιθώματα έχουν βρεθεί και σε άλλα σπήλαια του Ψηλορείτη.

Ο Τάφκος Πετραδολακίων τερματίζει σε σιφόνι στο οποίο είχε πραγματοποιηθεί σπηλαιοκατάδυση από Γάλλους σπηλαιολόγους το 1991.  Τα νερά που κυκλοφορούν στους αγωγούς του καταλήγουν πιθανότατα στις υποθαλάσσιες πηγές των βορείων ακτών του Ηρακλείου.