Ανεβάστε φωτογραφίες από
Εκκλησία και μοιραστείτε τις μαζί μας!
Διεύθυνση:
Βακιωτες 
Τηλέφωνο:
Μέρη κοντινά με Εκκλησία
On the north axis of the road that leads to Arkalochori, we meet the beautiful village of Lagouta. Built on a low hill, it is embellished with a beautiful pinewood, which was created with the loving care of the Cultural Association of Lagouta.
In the name of the village is detected the well known Cretan musical instrument Lagouto, lauto, or lute. It is difficult to make a certain connection with the name of the village as any documentary evidence of this connection is missing. Most residents have come from Lasithi in various periods of its history.
Text: www.arkalochori.gr
Σε μικρή απόσταση, μόλις 300 μ. νοτιοανατολικά του Ινίου, μέσα σε τοπίο μοναδικού φυσικού κάλλους, βρίσκεται το παλιό φράγμα του οικισμού, δίπλα στο μικρό ναό της Παναγίας Κεράς, από την οποία πήρε το όνομά του. Ο υδατοσυλλέκτης, κατασκευάστηκε το 1960 με πρωτοβουλία του τότε προέδρου της κοινότητας, Γεωργίου Φαρσαράκη ή Παρασκάκη, ο οποίος θεμελίωσε και ολοκλήρωσε το τεχνικό αυτό έργο. Ωστόσο, ήδη από το 2005 έχει αντικατασταθεί από το σύγχρονο, μεγάλο φράγμα Ινίου.
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λαγούτας , έχοντας ως στόχο τη συμβολή στην πολιτιστική αναβάθμιση του τόπου και πιστεύοντας ότι η παράδοση είναι ένας ισχυρός εθνικός σύνδεσμος , δημιούργησε και εγκαινίασε στις 14 Σεπτεμβρίου 2008, το Λαογραφικό Μουσείο Λαγούτας.
Το Λαογραφικό Μουσείο στεγάζεται σε κτίριο που παραχωρήθηκε στο Σύλλογο από τον τότε Δήμο Αρκαλοχωρίου. Το συγκεκριμένο κτίριο κτίστηκε κατά την μετά Νικηφόρο Φωκά εποχή. Η παράδοση αναφέρει ότι το νότιο χτίσμα του κτιρίου, ήταν Ναός του Εσταυρωμένου και το Βόρειο χτίσμα ήταν το «Ελληνικόν», όπου ο όρος ταυτίζεται με το όρο «Σχολείον». Ο επισκέπτης στο χώρο του Λαογραφικού Μουσείου, μπορεί να θαυμάσει πολύτιμα εκθέματα που αναφέρονται σε δύσκολες εποχές αλλά και στην τοπική παράδοση.
Νοτιοανατολικά του Ινίου, στην περιοχή Παναγία Κερά, όπου υπάρχει και το παλιό φράγμα του οικισμού, βρίσκεται ο νερόμυλος, ο αποκαλούμενος «Μέσα μύλος». Χρονολογείται στις αρχές του 19ου αιώνα και κατασκευάστηκε στη θέση αρχαιότερου, ο οποίος ήταν γνωστός ως «Μύλος της πόλης». Ο τελευταίος, πιθανόν να αποτελούσε κτίσμα της γειτονικής αρχαίας πόλης, Αρκαδίας.
Η κερδοφόρα εκμετάλλευση του νεότερου μύλου γινόταν από του συνιδιοκτήτες του και συνεταίρους, οι οποίοι ήταν κάτοικοι των οικισμών Ινίου και Κασσάνων. Μέχρι το 1950, που έπαψε οριστικά να χρησιμοποιείται, ο μύλος λειτουργούσε ακατάπαυστα μέρα νύχτα, χάρις στη δύναμη του νερού, το οποίο ξεκινούσε από τους Κασσάνους και διασχίζοντας την περιοχή της Αγίας Βαρβάρας, έφτανε στο Ίνι μέσω τεχνητού επιφανειακού καναλιού.
Σύνδεση με
Facebook