Μέρη κοντινά με Εκκλησία
Φαράγγι Μύλων
Το φαράγγι βρίσκεται νότια, σε απόσταση 8km από την πόλη του Ρεθύμνου, και αποτελεί ένα σύμπλεγμα Νερόμυλων και δικτύου υδροκίνησης.
Μύλοι, το όνομα του καταπράσινου, πανέμορφου φαραγγιού, με τον εγκαταλελειμμένο οικισμό του δίπλα στο χείμαρρο. Και τους πολυάριθμους, για την έκτασή του, νερόμυλους που κατασκεύασαν οι ντόπιοι κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας και λειτουργούσαν έως την δεκαετία του ''70.
Οι Μύλοι, με την πλούσια φυσική και αρχιτεκτονική τους ομορφιά συνιστούν την ιδανικότερη πρόταση για περίπατο. Λίγα μόλις χλμ έξω από την πόλη, εύκολα προσβάσιμη περιοχή, με εξαιρετική χλωρίδα και πανίδα . Από τις διαδρομές που δύσκολα περιγράφονται από όσους δεν διαθέτουν ποιητικό οίστρο.
Σε ζεστές μέρες, ξεκουραστείτε στα ολόδροσα περιβόλια με την πλούσια σκιά.
Ο περίπατός ξεκινά από το μονοπάτι που οδηγεί στο φαράγγι, κάτω από το νέο οικισμό των Μύλων.
Από την πρώτη στιγμή η ατμόσφαιρα είμαι μυστηριακή. Στα δεξιά, είναι το παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννου που είναι κτισμένο μέσα στα βράχια. Προχωρώντας περνάμε μια τσιμεντένια γέφυρα, και αριστερά συναντάμε τους Πάνω Μύλους, όπου υπάρχει μια ωραία ταβέρνα απ όπου θα προμηθευτούμε πληροφοριακό υλικό για το φαράγγι, την ιστορία του, την χλωρίδα και πανίδα του.
Φεύγοντας από την ταβέρνα ακολουθούμε την πάνω διαδρομή με το μονοπάτι που οδηγεί βόρεια προς την κατεύθυνση της θάλασσας. Μετά από περίπου 200m περνάμε την εκκλησία των 5 Παρθένων στα δεξιά σας. Μόλις το μονοπάτι γίνεται χωμάτινο, μετά από 150m υπάρχει ένας αναστηλωμένος μύλος. Ακολουθούμε το χωμάτινο μονοπάτι που μας οδηγεί ε στον πυθμένα του φαραγγιού των μύλων (15 '') όπου υπάρχει σύμπλεγμα μύλων με εμφανή τα πέτρινα κανάλια τους που τους τροφοδοτούσαν με νερό.
Προχωρώντας φθάνουμε στην απέναντι πλευρά του φαραγγιού στους Κάτω Μύλους όπου στα δεξιά μας βρίσκεται μια μικρή εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Μετά το μονοπάτι περνάμε κάτω από μια καμάρα ενός ερειπωμένου κτηρίου, για φθάσουμε στην εκκλησία διασχίζοντας το φαράγγι. Σε αυτή τη διαδρομή μας προσφέρονται απλόχερα πολλές φυσικές γωνιές για μια αναζωογονητική στάση που αβίαστα προκαλεί το θαυμασμό μας για την άγρια ομορφιά του φυσικού τοπίου και το αρμονικό πάντρεμά της ανθρώπινης με τη φυσική αρχιτεκτονική.
Μετά από μία ώρα έχουμε ήδη εξερευνήσει το κύριο μέρος του φαραγγιού. Ακολουθούμε το αριστερό μονοπάτι (δεξιά οδηγεί στο Ξηρό Χωριό) , διασχίζουμε το μικρό ποτάμι, για να περάσουμε στην απέναντι όχθη.
Χρειαζόμαστε μόλις 15'' για να ανηφορίσουμε στον βασικό αγροτικό δρόμο του φαραγγιού που οδηγεί σ ένα τσιμεντένιο δρόμο.
Μετά από 10 λεπτά μπαίνετε στον κύριο δρόμο: στρίβουμε δεξιά (αριστερά οδηγεί πίσω στους Μύλους) και συνεχίζουμε για περίπου 200 μέτρα.
Περνάμε μια γειτονιά με νέα σπίτια και μια μάντρα οικοδομικών υλικών. Κατηφορίζοντας για ένα πεντάλεπτο φτάνουμε στην διασταύρωση που μας οδηγεί (αριστερά) στον κύριο δρόμο. Ο εθνικός αυτοκινητόδρομος είναι στα δεξιά μας. Ακολουθούμε την διαδρομή κάτω από την γέφυρα.
Στρίβουμε αριστερά και επιλέγουμε την κατεύθυνση προς τη θάλασσα. Αν δεν έχουμε χρόνο για να απολαύσουμε ένα μπάνιο μπορούμε να πάρουμε το λεωφορείο από Περιβόλια για Ρέθυμνο ή να περπατήσουμε για την πόλη παραλιακά.
The main church is dedicated to Virgin Mary and according to the inscription it seems to go back to 1864. The Monastery is much older, dating back to the 16 th or 17 th century; it was active up to 1900. Today the Monastery is in ruins. It has been attached to the Monastery of Aghia Irini, since 1990.
Chromonastiri is a beautiful village 12km south of Rethymno Town, built at the foot of Vrysina mountain and has a population of 358 inhabitants. Buildings with Venetian architectural elements are scattered in the village, but the most important building is the so-called Villa Claudio, a magnificent mansion, which has been restored and houses the museum of the Army.
The Military Museum houses many exhibits - military uniforms, weapons of various ages, decorations, etc.
ADDRESS: Chromonastiri village, Rethymnon.
HOURS: Monday - Friday 8:00 a.m. to 1:30 p.m.
ADMISSION: 1.50 €.
TELEPHONE: 28310 75 135.
The village of Roussospiti is situated above the town of Rethimnon with a marvellous view of the sea and the “Lefka Ori” (White Mountains). Rethymnon is about 70 kilometres from either Chania or Heraklion airport on the National Road.
Then it is 8 kms to Roussospiti; this journey will take about 1:30 hours. There are two access roads to the village:a) Rethymnon, city centre, about 8 kilometresb)Misiria, about 8 kilometres with direct access to the National Road
Today there are about 700 people in our village. Half of them are “Real Roussospitiani” and the remainder are foreigners or Greeks from other parts of the island /country. There are two churches in the village, the old “Isodou Theotokou” and the “Agia Paraskevi”, where every Sunday a Greek-orthodox mass is celebrated. “Agia (Saint) Paraskevi” is the patron saint of the village, and on July 26, her name day, there is a big village celebration.
In Roussospiti there is a kindergarten and a primary school for the local children. There is also a Minimarket, a “kafenion”, a kiosk and two “tavernas” for the benefit of locals and visitors alike. At the moment we are fighting to get a regular bus-service to “Rethymnon”.
The origins of the village are supposed to date back to the Venetian times (around 14th century). Whilst excavations were being made in the old church “Isodia tis Theodokou”, coins were found, which date back to the year 1000.
There are two stories about the name Roussospiti. The word “spiti” means house. The first story says, that the first house in the village, built by the Venetians, was a red (Italian rosso) house. The second version refers to a Russian (Rousso) lady, who was ill. She came to Crete because of the healthy climate and built a house, which can still be seen to this day.
From about 1500 the Venetian power was replaced by the Turks. Around 1600 the village is supposed to have had 30 houses and a Turkish ruler, who had 300 slaves working for him. At this time a lot of Greek surnames were created having –akis on the end, which you still find today. This is a grammatical diminutive and the Turks forced the people to put it at the end of their names. The idea being to keep the Cretans psychologically “little” (for example Mylonas=Miller, Mylonakis=little Miller). Surnames on Crete without the ending –akis belong very often to families who left Crete during the Turkish occupation, mostly to Asia Minor.
