Ανεβάστε φωτογραφίες από
Μονή Καλλεργών και μοιραστείτε τις μαζί μας!
Νομός: Ηρακλείου
Διεύθυνση:
Τηλέφωνο:
Μονή Καλλεργών
Μονή Καλλέργη
Σε μια κατάφυτη μικρή περιοχή, στην πλαγιά ενός άγονου λόφου, νοτιοανατολικά του Σμαρίου βρίσκεται η Μονή Καλλέργη, το καθολικό της οποίας είναι αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο.
Αν και δεν είναι γνωστή η ακριβής χρονολόγηση της οικοδόμησής της, φαίνεται ότι είχε ιδρυθεί κατά την Ενετοκρατία, ενώ εικάζεται ότι η περιοχή που κτίσθηκε ήταν φέουδο των Καλλέργηδων, κάτι που δεν έχει επιβεβαιωθεί. Την εποχή εκείνη, σε μία περίοδο έντασης λόγω θρησκευτικών συγκρούσεων, στο μοναστήρι φιλοξενήθηκε ο βυζαντινός λόγιος και θεολόγος Ιωσήφ Βρυέννιος (1380-1400), με τον οποίο έκτοτε έχει συνδεθεί ο ευρύτερος χώρος. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας το κτίριο εγκαταλείφθηκε, ενώ το 1874, το αγόρασε ερειπωμένο, μαζί με το χωράφι στο οποίο βρισκόταν, ο Μεθόδιος Περάκης, ο ηγούμενος της μονής Βιδιανής Λασιθίου, στην οποία ανήκει το μοναστήρι μέχρι και σήμερα. Από τις αρχές του επόμενου αιώνα, η μονή έχει υποστεί αρκετές αναστηλωτικές επεμβάσεις, ενώ από το 1998, το έργο της αναστήλωσης συνεχίζει ο «Σύλλογος Φίλων Μονής Καλλέργη».
Μέρη κοντινά με Μονή Καλλεργών
Το Σμάρι είναι ένας παραδοσιακός και διατηρητέος οικισμός που συμπεριλαμβάνεται στη λίστα των 15 ομορφότερων χωριών της Κρήτης.
Το 2011, επιλέχτηκε πανελλαδικά και βραβεύτηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, ως δεύτερος επιλαχόντας τουριστικός προορισμός αριστείας, έπειτα από την πρόταση υποψηφιότητας που είχε υποβάλλει ο Δήμος Μινώα Πεδιάδας στο διαγωνισμό του προγράμματος: «Ευρωπαϊκοί Προορισμοί Αριστείας: Τουρισμός και Ανάπλαση Χώρων – Περιοχών».
Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Μινώα Πεδιάδας και βρίσκεται 27 χμ. νοτιοανατολικά της πόλης του Ηρακλείου και 7 χμ. βορειοδυτικά της κωμόπολης Καστελλίου.
Ως τουριστικός προορισμός, το Σμάρι ξεχωρίζει επειδή συνδυάζει πολλά τουριστικά χαρακτηριστικά: Φυσική ομορφιά του τοπίου, αρχαιολογικά μνημεία, βυζαντινές εκκλησίες, μνημεία της νεώτερης ιστορίας (παραδοσιακά σπίτια), μικρή απόσταση από τις βόρειες παραλίες και εύκολη πρόσβαση από το λιμάνι και το Αεροδρόμιο Ηρακλείου.
Ο οικισμός, κτισμένος στην κορυφή ενός μικρού λόφου, θαυμάσια αναπλασμένος, με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του να μην έχει αλλοιωθεί στο πέρασμα των χρόνων, αποτελεί ένα οικιστικό σύνολο που μαγεύει κάθε επισκέπτη. Ένας περίπατος στα πανέμορφα σοκάκια του χωριού, με τα εντυπωσιακά παραδοσιακά σπίτια γεμάτα με κάθε λογής λουλούδια, είναι αναμφίβολα μια μοναδική εμπειρία.
Ο κάμπος του χωριού είναι κατάφυτος από ελιές και αμπέλια. Αρμονικά δεμένα με τους πρίνους και τις βελανιδιές, τα αγριολούλουδα και τα αρωματικά φυτά, δημιουργούν ένα μαγευτικό τοπίο.
Αξιοθέατα στο Σμάρι
Αρχαιολογικός χώρος
Ακρόπολη Σμαρίου. Βρίσκεται στην κορυφή του λόφου του Προφήτη Ηλία. Η συστηματική αρχαιολογική ανασκαφή έφερε στο φως οικοδομήματα, μέγαρα, ιερά και πλήθος λατρευτικών αγγείων, πήλινων ειδωλίων, πιθαριών, μεταλλικών και λίθινων εργαλείων, σφραγίδων, κοσμημάτων και οστά ζώων που αποδεικνύουν τη συστηματική και διαχρονική κατοίκηση του χώρου από τη Νεολιθική εποχή (γύρω στα 3000 π.Χ.) ως τα τέλη περίπου του 7ου αιώνα π.Χ.
Η θέα από την Ακρόπολη Σμαρίου είναι υπέροχη. Το μάτι του επισκέπτη, ανεμπόδιστα, μπορεί να διακρίνει μέχρι και το μακρινό νησί «Ντία».
Εκκλησίες ιστορικής αξίας
Εκκλησία της Παναγίας. Βρίσκεται εντός του οικισμού και φέρει στο υπέρθυρο της τη χρονολογία 1836.
Μοναστήρι του Προφήτη Ηλία. Κτίσθηκε επί Τουρκοκρατίας πάνω σε πηγή. Στο γύρω χώρο υπήρχαν κελιά όπου κατέφευγαν και διέμεναν μοναχοί, ορισμένα από τα οποία σώζονται έως σήμερα.
Ξωκλήσι του Σωτήρος Χριστού. Βρίσκεται στη πλαγιά του λόφου Προφήτη Ηλία και είναι σχεδόν ολόκληρο κοσμημένο με θαυμάσιες τοιχογραφίες, χαρακτηριστικές της τεχνοτροπίας που επικρατούσε κατά τον 14ο αιώνα.
Ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου. Βρίσκεται μέσα στο Σμαριανό κάμπο και αποτελεί την αρχαιότερη βυζαντινή γραπτή πηγή για το Σμάρι σύμφωνα με την κτητορική του επιγραφή (1320-1321 ). Είναι διακοσμημένο με υπέροχες τοιχογραφίες που δυστυχώς καλύπτονται με επιχρίσματα.
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
Ο επισκέπτης μπορεί να περιηγηθεί στα Βυζαντινά μοναστήρια, στα αξιόλογα αρχαιολογικά μνημεία της περιοχής και να θαυμάσει την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του χωριού. Επίσης του δίδεται η δυνατότητα, να γνωρίσει τις αγροτικές ασχολίες και την καθημερινή ζωή των φιλόξενων κατοίκων. Να έρθει σε επαφή με τη φύση και να συμμετάσχει σε δραστηριότητες στην ύπαιθρο, νοιώθοντας τη χαρά της περιήγησης, της γνώσης και της ανακάλυψης. Η διαδρομή από τον οικισμό μέχρι το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία και την Ακρόπολη Σμαρίου θα τον εντυπωσιάσει.
Παράλληλα, μπορεί να συμμετάσχει στις εκδηλώσεις που διοργανώνονται από το Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου : Πανηγύρια, παραδοσιακά γλέντια, αναβίωση παλαιών εθίμων.
Επίσης, θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει τα τοπικά εδέσματα στις παραδοσιακές ταβέρνες του χωριού και να προμηθευτεί παραδοσιακά προϊόντα τοπικής παραγωγής : τυροκομικά προϊόντα, ρακί, κρασί, μέλι, ελαιόλαδο.
Σπήλαια Σμαρίου
Στην ευρύτερη περιοχή της Ακρόπολης Σμαρίου έχουν εντοπιστεί σπήλαια με ιδιαίτερο γεωλογικό ενδιαφέρον.
Βορειοανατολικά του Σμαρίου, στη θέση «Κούπος», σε υψόμετρο 320 μ., εντοπίζεται ένα μικρό σπήλαιο συνολικού μήκος τα 30 μέτρων. Η είσοδός του ειναι ιδιαίτερα απότομη, ενώ στο εσωτερικό του διαμορφώνονται δύο θάλαμοι, οι οποίοι διαχωρίζονται με στενά περάσματα σε μικρότερους χώρους.
Νοτιοανατολικά του οικισμού Σμάρι, στη θέση Πίθος, σε υψόμετρο 412 μ., υπάρχει ένα κατακόρυφης ανάπτυξης σπήλαιο, γνωστό με το όνομα «Ξεπατωμένη Λατσίδα», το οποίο φτάνει τα 45μ. βάθος. Εκεί, οι κάτοικοι της περιοχής συνήθιζαν να απορρίπτουν τα άρρωστα ζώα και το ρουχισμό ασθενών ανθρώπων, σύμφωνα με παλιό έθιμο.
Νοτιοδυτικά του Σμαρίου, σε υψόμετρο 414 μέτρων στη θέση «Γερόλακκος», βρίσκεται ένα μικρό σπήλαιο μήκους 10 μέτρων. Η είσοδος του οποίου εντοπίζεται σε βάθος 3μ. από το επίπεδο του εδάφους.
Νοτιοανατολικά του Σμαρίου, στη θέση «Σπηλιαρίδα» και σε υψόμετρο 489 μ., εντοπίζεται μικρό σπήλαιο μήκους 30μέτρων. Έχει απόκρημνη είσοδο πλάτους 4μ., η οποία αναπτύσσεται κλιμακωτά σε βάθος 12 μ. περίπου.
The journey to the village is charming getting you through areas of impressive wild landscape, and the typical old stone houses of Lagou, through the combined efforts of the members of the cultural centre, are being restored to their original traditional form so as to get the well deserved honour of being considered a protected traditional settlement.
Ναός Αγίου Παντελεήμονα στο Μπιτζαριανό
Ο μεγάλης ιστορικής σημασίας μεσοβυζαντινός ναός του Αγίου Παντελεήμονα, βρίσκεται κοντά στο Μπιτζαριανό, βόρεια του Καστελλίου, σε μία τοποθεσία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και είναι μια μεγάλη βασιλική που χωρίζεται σε τρία κλίτη με δυο σειρές κιονοστοιχιών χωρίς κιονόκρανα. Ένας από τους κίονες απαρτίζεται από κιονόκρανα τοποθετημένα το ένα πάνω στο άλλο, προερχόμενα από αρχαιότερο κτίσμα. Στην πρόσοψη σώζονται λείψανα του πρόναου.
Ο ναός σώζει σήμερα λίγες τοιχογραφίες, κυρίως στην αψίδα και τους πλάγιους τοίχους. Τεχνοτροπικά αυτές χαρακτηρίζονται από τάση αρχαϊσμού. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου, τα περιγράμματα και η πτυχολογία αποδίδονται γραμμικά, με τρόπο ώστε οι πανύψηλες μορφές να στερούνται πλαστικότητας. Ωστόσο οι μορφές των αγγέλων που πλαισιώνουν την Ένθρονη Θεοτόκο παρουσιάζουν μια ζωηρή κίνηση, την οποία παρακολουθούν οι εύπλαστες πτυχές των ενδυμάτων, θυμίζοντας χαρακτηριστικά των πρώτων δεκαετιών του 14ου αι. σε μνημεία της Μακεδονίας. Ζωηρή κινητικότητα εκφράζεται και στην παράσταση της Κοινωνίας των Αποστόλων με την παράθεση των μορφών σε πολλά διαφορετικά επίπεδα βάθους, μπροστά από τα ψηλά κτήρια. Στους πλάγιους τοίχους εικονίζονται ολόσωμες μετωπικές μορφές αγίων, οι περισσότεροι από τους οποίους αποδίδονται με απλό γραμμικό σχέδιο.
Πρόκειται για μία τρίκλιτη θολοσκέπαστη βασιλική, η οποία πιθανόν είχε χτιστεί σε θέση παλαιοχριστιανικής εκκλησίας, όπως συνάγεται από αρχαιότερα αρχιτεκτονικά λείψανα, τα οποία είναι ορατά στην τοιχοποιία και στο εσωτερικό του μεταγενέστερου ναού. Το αρχικό κτίριο του τελευταίου, οικοδομήθηκε το 2ο μισό του 11ου αιώνα και αποτελούσε μια ξυλόστεγη βασιλική με νάρθηκα, η οποία δέχθηκε πολλές επεμβάσεις στο πέρασμα των αιώνων. Από την πρώτη φάση του ναού, σώζεται σήμερα ο ανατολικός τοίχος με τις τρεις ημικυλινδρικές αψίδες και μέρος του νότιου τοίχου, ο οποίος διαμορφώνεται πλαστικά με τέσσερα τυφλά αψιδώματα. Οι άλλοι δυο απλούστεροι τοίχοι ανασκευάστηκαν μαζί με την οξυκόρυφη καμάρα το 13ο αιώνα, ενώ το κτίριο υπέστη περαιτέρω επεμβάσεις και το 19ο αιώνα.
Στο εσωτερικό της εκκλησίας, από τις τοξοστοιχίες που χωρίζουν τα κλίτη, αξίζει να παρατηρήσει κανείς το βορειοανατολικό κίονα που αποτελείται από τέσσερα επάλληλα, μαρμάρινα κορινθιακά κιονόκρανα. Ακόμα, ενδιαφέρον παρουσιάζει ο αποσπασματικός τοιχογραφικός διάκοσμος, ο οποίος διατηρείται καλύτερα στα κατώτερα τμήματα των πλευρικών τοίχων, στην κεντρική αψίδα του ιερού και στα μέτωπα των ανατολικών πεσσών.Οι τοιχογραφίες διακρίνονται σε τρία στρώματα και χρονολογούνται από το 2ο μισό του 11ου , έως και το 13ο αιώνα.
Ακρόπολη Σμαρίου
Στο τεκμηριωμένα κατοικούμενο από τα Πρωτομινωικά χρόνια (μέσα 3ης χιλιετίας π.Χ. περ.) Σμάρι, σημαντικότερη ανασκαμμένη θέση είναι η Ακρόπολη του λόφου του Προφήτη Ηλία. Τα αρχιτεκτονικά λείψανα, που έχουν βρεθεί παραπέμπουν σε συνεχή χρήση του χώρου από τη Μεσομινωική μέχρι και την Ανατολίζουσα εποχή (1800 - 630 π.Χ.). Στην κορυφή του λόφου, σε έξαρμα διαστάσεων 30 x 40 μ. (Τρουλλί) και εντός ισχυρού περιβόλου έχουν ανασκαφεί τρία παράλληλα επιμήκη οικοδομήματα, ιερός οίκος της Αθηνάς Εργάνης, αύλειοι χώροι και βοηθητικά κτίσματα, όλα χρονολογούμενα στη Γεωμετρική/Ανατολίζουσα εποχή (800-630 π.Χ. περ.). Γύρω από τα κτίρια της κορυφής του Τρουλλίου είχε αναπτυχθεί οικισμός εντός δευτέρου περιβόλου με δίπυλο. Από τον οικισμό αυτό έχουν ανασκαφεί λίγα μεγαρόσχημα κτίρια, με ίχνη καταστροφής από πυρκαγιά γύρω στο 1000 π.Χ., αποθήκες, εργαστήρια και ένα κτίσμα με ταφική πυρά ΥΜ ΙΙΙΓ περιόδου (1200-1100 π.Χ. περίπου). Στην ευρύτερη περιοχή του Σμαρίου έχουν ανασκαφεί δέκα εγκαταστάσεις χρονολογούμενες από τα μινωικά έως και τα ρωμαϊκά χρόνια με αξιολογότερες και επισκέψιμες το θολωτό τάφο στο λόφο Λειβαδίτσα και μια ρωμαϊκή αγροικία στην είσοδο του χωριού.
Bisariano is a traditional small village of about 24 inhabitants in the Municipality of Kasteli Pediada, 320 m above sea level and about 3 km to the north of Kastelli on the road to Hersonissos.
A pretty village with stone houses, graphic lanes and courtyards covered in flowers.
It is first mentioned in 1881, as Bizariano, Municipality of Kasteli, with 55 Christian inhabitants. In 1951, it changes its name to Pigi. Its first name is that of a family, Bizariano.
Close to the village, in a beautiful spot full of lush vegetation, evergreen plane trees and gushing water, stands the ancient church of Agios Pandeleimonas, with its three naves.
Two rows of arches supported by columns without capitals separate the naves. Another column is made exclusively of capitals, apparently brought in from other churches or temples. Practically all the middle outside wall is decorated with inscriptions, Byzantine reliefs and crosses.
The artistic highlight of the church of Saint Panteleimon are its fresco scenes painted on the walls which are among the oldest in Crete, although very few frescoes remain. In the lower section of the arch, there is the representation of the three Hierarchs, shown on full length, with vertical inscriptions on it. On the two side walls there are the representations of Saints in a colossal size. These scenes were designed to be a source of biblical education to the faithful, who would have been illiterate at that time.
Ξωκλήσι του Σωτήρος Χριστού στο Σμάρι
Το εξωκκλήσι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, βρίσκεται στη δυτική πλαγιά του λόφου Προφήτη Ηλία, κοντά στην Ακρόπολη Σμαρίου. Πρόκειται για ένα μικρό, μονόχωρο καμαροσκέπαστο ναό, στο εσωτερικό του οποίου σώζονται ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες του 14ου αιώνα.
Το εικονογραφικό πρόγραμμα του ναού, περιλαμβάνει σκηνές από το Δωδεκάορτο, οι οποίες αναπτύσσονται στην καμάρα του ναού, αλλά και μεμονωμένους Αγίους, που εικονίζονται στους πλευρικούς τοίχους και στις παραστάδες. Εντός του χώρου του Ιερού, στον ημικύλινδρο της κόγχης, παριστάνονται οι Συλλειτουργούντες Ιεράρχες, ενώ το τεταρτοσφαίριο της κόγχης του, καταλαμβάνει η σκηνή της Δέησης και όχι η Πλατυτέρα, πράγμα που απαντά και σε άλλους ναούς της περιοχής. Η ίδια σκηνή ωστόσο, διακρίνεται σε μεγαλύτερη κλίμακα στο νότιο τοίχο της εκκλησίας.
Ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Σμάρι
Ο μονόχωρος καμαροσκέπαστος ναός του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται λίγο έξω από το Σμάρι, μέσα στον ομώνυμο κάμπο ανάμεσα σε αμπελώνες. Αποτελεί την αρχαιότερη εκκλησία του οικισμού και χρονολογείται, βάση κτητορικής επιγραφής στο βόρειο τοίχο του Ιερού, το 1320-1321. Η σημερινή εξωτερική του όψη οφείλεται σε ένα σύνολο νεότερων επεμβάσεων που αλλοίωσαν την αρχική του μορφή, ενώ εσωτερικά, το μεγαλύτερο μέρος του πλούσιου εικονογραφικού του διάκοσμου, καλύφθηκε με επιχρίσματα.
Οι τοιχογραφίες στο ανατολικό τμήμα του ναού, από το χέρι δύο ζωγράφων, είναι οι μόνες σωζόμενες. Σύμφωνα λοιπόν με το καθιερωμένο εικονογραφικό πρόγραμμα, η Πλατυτέρα καταλαμβάνει το τεταρτοσφαίριο της αψίδας του Ιερού, ενώ το Ιερό Μανδύλιον καθώς και τμήματα του Ευαγγελισμού διακρίνονται στο μέτωπο του τόξου. Οι εικόνες αυτές αντανακλούν τα παλαιολόγια πρότυπα και αποδίδονται σε ικανό ζωγράφο, πράγμα που δεν ισχύει για εκείνον που φιλοτέχνησε το εσωράχιο του τόξου, με τις προτομές Αγίων σε μετάλλια.
Σύνδεση με
Facebook