Νομός: Ηρακλείου
Μέρη κοντινά με Αγιά Βαρβάρα
In the wider region of the village, archaeological artifacts from illegal excavations have been found from time to time, while newer monuments (mainly churches with frescoes dating back to the last years of the Byzantine Empire) are found both in the village and in the wider region.
Kassanoi took its name very probably from the family surname of a Jewish family, the existence of which appears in documents dating back to 1368 and 1389. These documents show that the members of this family were the first settlers of the village, as Mr. S. Spanakis suggests
Text: www.arkalochori.gr
Ναός του Σωτήρος Χριστού στους Κασσάνους
Βορειοδυτικά του οικισμού Κασσάνοι, είναι χτισμένος ο παλιός ενοριακός ναός του οικισμού, αφιερωμένος στη Γέννηση του Χριστού. Οικοδομήθηκε στη β΄ βυζαντινή περίοδο, γύρω στο 1260, στη θέση αρχαιότερης εκκλησίας.
Στο εσωτερικό του, ο αξιόλογος εικονογραφικός του διάκοσμος, σώζεται σε τρία στρώματα, που αντιπροσωπεύουν διαφορετικές εξελικτικές φάσεις της Κρητικής ζωγραφικής, οι οποίες αντιστοιχούν στον ύστερο 13ο αιώνα, στις αρχές του 14ου και του 15ου αιώνα. Από τις τοιχογραφίες του ναού, ενδιαφέρον παρουσιάζει η σπάνια παράσταση του «Μελησμού» του Χριστού στο ιερό, καθώς και σκηνή που εικονίζει την Κοινωνία της Μαρίας της Αιγυπτίας από τον Αββά Ζωσιμά δεξιά της εισόδου. Σπάνια είναι επίσης και η απόδοση του Αγίου Κωνσταντίνου, ανάμεσα σε άλλους έφιππους αγίους, στο βόρειο τοίχο, ο οποίος παριστάνεται εδώ με τον Τίμιο Σταυρό στον ώμο, την ώρα που ετοιμάζεται να καβαλήσει το άσπρο του άλογο.
Ναός του Ευαγγελισμού στους Κασσάνους
Ο κοιμητηριακός ναός του Ευαγγελισμού βρίσκεται περίπου 500 μ. νοτιοδυτικά του οικισμού Κασσάνοι. Η μικρή αυτή εκκλησία, έχει οικοδομηθεί πάνω στα ερείπια προγενέστερης, τμήματα της οποίας διακρίνονται στο βόρειο και νότιο τοίχο του νεότερου κτιρίου.
Το εσωτερικό του ναού, κοσμούν αποσπασματικά σωζόμενες τοιχογραφίες, δείγματα Παλαιολόγιας τέχνης, που χρονολογούνται λίγο πριν τα μέσα του 14ου αιώνα. Στο θόλο, διακρίνονται σκηνές από το Δωδεκάορτο και τον κύκλο των Παθών, ενώ στους πλευρικούς τοίχους αναπτύσσεται η ζώνη των Αγίων. Το δυτικό τοίχο, καταλαμβάνουν σκηνές από το Μαριολογικό κύκλο, από τις οποίες η Κοίμηση της Θεοτόκου βρίσκεται στο ανώτερο τμήμα. Ακόμα, ενδιαφέρουσα είναι η ζώνη με τους ημίσωμους προφήτες που κρατούν ανοιχτά ειλητά, η οποία εντοπίζεται στο ανώτερο τμήμα των πλευρικών τοίχων της εκκλησίας.
Νοτιοανατολικά του Ινίου, στην περιοχή Παναγία Κερά, όπου υπάρχει και το παλιό φράγμα του οικισμού, βρίσκεται ο νερόμυλος, ο αποκαλούμενος «Μέσα μύλος». Χρονολογείται στις αρχές του 19ου αιώνα και κατασκευάστηκε στη θέση αρχαιότερου, ο οποίος ήταν γνωστός ως «Μύλος της πόλης». Ο τελευταίος, πιθανόν να αποτελούσε κτίσμα της γειτονικής αρχαίας πόλης, Αρκαδίας.
Η κερδοφόρα εκμετάλλευση του νεότερου μύλου γινόταν από του συνιδιοκτήτες του και συνεταίρους, οι οποίοι ήταν κάτοικοι των οικισμών Ινίου και Κασσάνων. Μέχρι το 1950, που έπαψε οριστικά να χρησιμοποιείται, ο μύλος λειτουργούσε ακατάπαυστα μέρα νύχτα, χάρις στη δύναμη του νερού, το οποίο ξεκινούσε από τους Κασσάνους και διασχίζοντας την περιοχή της Αγίας Βαρβάρας, έφτανε στο Ίνι μέσω τεχνητού επιφανειακού καναλιού.
