Μετά την ίδρυση του φράγκικου Πριγκιπάτου της Αχαΐας διαμορφώθηκε ένα τριπολικό κέντρο εξουσίας στην Ηλεία: πρωτεύουσα της εύρωστης σταυροφορικής ηγεμονίας αναδείχθηκε η Ανδραβίδα, το επιβλητικό και απρόσιτο κάστρο των πριγκίπων οικοδομήθηκε στο γειτονικό λόφο Χλεμούτσι (Χλουμούτζι), ενώ επίνειο της πρωτεύουσας υπήρξε η Γλαρέντζα (κοντά στην Κυλλήνη), αστικό και οικονομικό κέντρο του Πριγκιπάτου με διεθνή ακτινοβολία.

Η σύνδεση της Ηλείας με την αναπτυσσόμενη Δύση και η ένταξή της στο διεθνές εμπορικό δίκτυο εξασφάλισαν ανάπτυξη στην περιοχή επί Φραγκοκρατίας (1205-1430). Μάλιστα, το πλήθος, η ποιότητα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των γοτθικών και των βυζαντινών μνημείων που οικοδομήθηκαν κατά το 13ο και τις αρχές του 14ου αιώνα στα όρια της φράγκικης ηγεμονίας, με επίκεντρο την περιοχή της Ηλείας, φανερώνουν την ύπαρξη ενός άγνωστου εν πολλοίς περιφερειακού καλλιτεχνικού κέντρου, που αναπτύχθηκε στις αυλές των πριγκίπων.